ಕಠಿಣ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ...

ಯಥಾ ಏಕೇನ ಹಸ್ತೇನ ತಾಲಿಕಾ ನ ಸಂಪ್ರಪದ್ಯತೆ|
ತಥೋದ್ಯಮ ಪರಿತ್ಯಕ್ತ ಕರ್ಮಂ ನೋತ್ಪಾದ್ಯತೆ ಫಲಂ||

ಒಂದು ಹಸ್ತವು ಚಪ್ಪಾಳೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸದು. ಅಂತೆಯೇ, ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಯತ್ನವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯ 

ಸುಭಾಷಿತ- ಅನುವಾದ

ವಿದ್ಯಾ ವಿವಾದಾಯ ಧನಂ ಮುದಾಯ

ಖಲಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಃ ಪರಪೀಡನಾಯ|

ಸಾಧೋಸ್ತು ಸರ್ವಂ ವಿಪರೀತಮೇತತ್

ಜ್ಞಾನಾಯ ದಾನಾಯ ಚ ರಕ್ಷಣಾಯ||

ಒಲವೇ,

ವಿದ್ಯೆ ಅರಸನಂತೆ ಮೆರೆಯಲು,

ಧನ ಸರಿ-ಸಮಾನರಿಲ್ಲವೆಂದು ತೋರಲು,

ಪರರ ಹೀಗಳೆಯಲೇ ಖಳನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೆಲ್ಲವೂ!

ಇದಕೆ ವಿಪರೀತವು ಸಜ್ಜನರ ನಡೆಯು

ಅರಿವು ಬೆಳೆಸಲು ಮತ್ತು  ಬೆಳೆಯಲು

ಸಂಪತ್ತು ಪರರ ಕಣ್ಣೊರಸಲು

ಶಕ್ತಿ ತನ್ನವರನು ಭದ್ರವಾಗಿಡಲು!

,

||ವಿನಾಶ ಕಾಲೇ ವಿಪರೀತ ಬುದ್ಧಿಃ||

ಪೌಲಸ್ತ್ಯಃ ಕಥಮನ್ಯದಾರಹರಣೆ ದೋಷಂ ನ ವಿಜ್ಞಾತವಾನ್

ರಾಮೇಣಾಪಿ ಕಥಂ ನ ಹೇಮಹರಿಣಸ್ಯಾಸಂಭವೋsಲಕ್ಷಿತಃ|

ಅಕ್ಷೈಶ್ಚಾಪಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೇಣ ಸಹಸಾ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಹಯನರ್ಥಃ ಕಥಮ್

ಪ್ರತ್ಯಾಸನ್ನವಿಪತ್ತಿಮೂಢಮನಸಾಂ ಪ್ರಾಯೋ ಮತಿಃ ಕ್ಷೀಯತೆ||

-ಪಂಚತಂತ್ರ

ಕಠಿಣ ತಪಗೈದು ಶಿವನನ್ನೇ ಒಲಿಸಿದ ಪೌಲಸ್ತ್ಯನು ಪರಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವಂತ ನೀಚ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದನೇಕೆ,

ಸುವರ್ಣ ಚಿಂಕೆಯೆಂಬುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ರಾಮನಿಗೆ ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ ಅದೇಕೆ,

ದ್ಯೂತವು ಕಷ್ಟಗಳ ಸಾಗರವನ್ನೇ ಹೊತ್ತುತರುವುದೆಂಬ ವಿವೇಕ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲವೇಕೆ,

ಪ್ರಾಯಃ ವಿಧಿಯ ಕಪಿಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮಂಕಾಗಿ ಬುದ್ಧಿ ಬಲಹೀನವಾಗುತ್ತದೆ!

-ಪಂಚತಂತ್ರ

ಸುಭಾಷಿತ

ಆದಿತ್ಯಚಂದ್ರಾವನಲಾನಿಲೌ ಚ ದ್ಯೌರ್ಭೂಮಿರಾಪೋ ಹೃದಯಂ ಯಮಶ್ಚ|

ಅಹಶ್ಚ ರಾತ್ರಿಶ್ಚ ಉಭೆ ಚ ಸಂಧ್ಯೆ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಜಾನಾತಿ ನರಸ್ಯ ವೃತ್ತಮ್||

ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ-ವಾಯು, ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯಮ, ಹಾಗೆಯೇ ದಿನ-ರಾತ್ರಿ, ಮುಂಜಾವು-ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವು ಮಾನವನ ಆಚರಣೆಯನ್ನು (ವರ್ತನೆಯನ್ನು) ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

-ಮಹಾಭಾರತ

ಸುಭಾಷಿತ!

ಅಭಿವರ್ಷತಿ ಯೋsನುಪಾಲಯನ್ ವಿಧಿಬೀಜಾನಿ ವಿವೇಕವಾರಿಣಾ|
 ಸ ಸದಾ ಕಲಶಾಲಿನೀಮ್ ಕ್ರಿಯಾಮ್ ಶರದಮ್ ಲೋಕ ಇವಾಧಿತಿಷ್ಠತಿ||

ವಿಧಿಯಿಂದ ನೆಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬೀಜಗಳನ್ನು ವಿವೇಕದಿಂದ ಕೂಡಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಯಾರು ಪೋಷಿಸಿ ಫಲ ಕೊಡುವ  ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಶರದ್  ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಇರುವ ಲೋಕದಂತೆ ನಿರಾಳರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
-ಭಾರವಿ (ಕಿರಾತಾರ್ಜುನೀಯಮ್)

ನಿರ್ಲಿಪ್ತ..

ಚಿಂತನೆ!
____

ಸುಖಸ್ಯ ದುಃಖಸ್ಯ ನ ಕೋsಪಿ ದಾತಾ
ಪರೋ ದದಾತೀತಿ ಕುಬುದ್ಧಿರೇಷಾ|
ಅಹಂ ಕರೋಮಿತಿ ವೃಥಾಭಿಮಾನಃ
ಸ್ವಕರ್ಮಸೂತ್ರಗ್ರಥಿತೋ ಹಿ ಲೋಕಃ||

-ಅಧ್ಯಾತ್ಮರಾಮಾಯಣಮ್


ನಲಿವಿನ ದಾನಿಗಳಿಲ್ಲವೀ ಜಗದಲಿ…
ನೋವಿನ ದಾನಿಗಳಿಲ್ಲವೀ ಜಗದಲಿ…
ಅರ್ಥಮಾಢಿಕೊಳ್ಳು, ಮೂರ್ಖ ಮನವೇ..
ಅನ್ಯರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನುವುದು ಕುಬುದ್ಧಿ ಕಣಾ..
ನನ್ನಿಂದಲೇ ಎಂದರೆ ದುರಭಿಮಾನವಲ್ಲವೇ..
ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮ ಸೂತ್ರದಲಿ ಬಂಧಿತರು ಲೌಕಿಕರು ಕಣಾ!

ಮುಂಡಕೋಪನಿಷತ್

ಯಥಾ ನದ್ಯಃ ಸ್ಯಂದಮಾನಾಃ ಸಮುದ್ರೆ‍sಸ್ತಮ್ ಗಚ್ಛಂತಿ ನಾಮರೂಪೇಣ ವಿಹಾಯ|
ತಥಾ ವಿದ್ವಾನ್  ನಾಮರೂಪದ್ವಿಮುಕ್ತಃ  ಪರಾತ್ಪರಂ  ಪುರುಷಮುಪೈತಿ ದ್ವಿವ್ಯಮ್||

- ಮುಂಡಕೋಪನಿಷತ್

ನೇತ್ರಾವತಿ ಕಾವೇರಿ ಗಂಗಾ ಜಮುನಾ
ಉದ್ದ ಅಗಲ ರುಚಿ ರೂಪ ವಿವಿಧ
ಕಟ್ಟೆಕಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲೆಂದರೂ ನಿಲ್ಲದೆ
ಹಾದಿ ಬೀದಿ ಕ್ರಮಿಸುತ
ತನ್ನತನ ತೊರೆಯುವ ಹಂಬಲದಿ
ಉಪ್ಪುಪ್ಪು ಸಾಗರನಲಿ ಲೀನ!

ಹೆಸರು-ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವಿಲ್ಲ
ನೋವು- ನಲಿವಿಲ್ಲ ಆಯ-ಆಕಾರವಿಲ್ಲ
ದೇಹದ ಕರ್ಮಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ
ಕರ್ಮಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಸವೆಸುತ ಕಾದು
ಕಾಡಿ ಬೇಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಕರೆ ಬಂದಾಗ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಒಡೆಯನಲಿ ಲೀನ

ಹತ್ತು ಹಲವು ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡುವ ಯತ್ನ, ಇನ್ನೂ ಹಾಲುಗಲ್ಲದ ಕುಡಿ, ತನ್ನದೇ ಪುಟ್ಟ ಅರಮನೆಯಲಿ ನೆಲೆಸುವ ಛಲ ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಟ್ಟು ಯಮನ ಒಂದೇ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಹೊರೆಟೆ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲವೇ ಗೆಳತಿ, ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸು ಬಂತು!

ಅಕಾಲಕ್ಕೆ ಉಸಿರಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಟ ಗೆಳತಿಯ ಆತ್ಮದ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ..

ಸುಭಾಷಿತ

ಬುಧಾಗ್ರೇ ನ ಗುಣಾನ್ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಸಾಧು ವೇತ್ತಿ ಯಃ ಸ್ವಯಮ್|

ಮೂರ್ಖಾಗ್ರೇಖಪಿ ಚ ನ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಬುಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ನ ವೇತ್ತಿ ಚ||

ವಿವೇಕಿಗೆ ನಮ್ಮರಿವಿನ ಹಿರಿಮೆಯನು ಬಣ್ಣಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ,

ಪರರ ಅರಿವನು ಹೇಳದೆ ಅರಿವನು ಅವನು|

ಅವಿವೇಕಿಗೂ ನಮ್ಮರಿವಿನ ಹಿರಿಮೆಯನು ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ,

ಹೇಳಿದರೂ ಅರಿಯದ ಮರುವ ಅವನು||

ಮರುವ=ಮೂರ್ಖ

ಸುಭಾಷಿತ!

ನೋಟಕೆ ಉದ್ದನೆಯ ಅನಾಕರ್ಷಕವದು

ತೆಂಗಿನ ಮರ

ಧೃಡ-ನೇರ ಮಾತಿನವರು

ಸಜ್ಜನರು

ನೋಟಕೆ ದುಂಡಗೆ ಕಣ್ಸೆಳೆವ  ರೂಪ

ಬೆರ್ರಿ ಹಣ್ಣು

ಮುಖವಾಡದೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವವರು

ನಯವಂಚಕರು|

ನಾರಿಕೇಲ ಸಮಾಕಾರಾ ದೃಶ್ಯಂತೆ ಖಲು ಸಜ್ಜನಾಃ |

ಅನ್ಯೆ ಬದರಿಕಾಕಾರಾ ಬಹಿರೇವ ಮನೋಹರಾಃ ||

ಸುಭಾಷಿತ

ನಿತ್ಯವೂ ಓದಿ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಬರೆಸುವ ಸಹ ಓದುಗರಿಗಾಗಿ..

ತಮ್ಮದೇ ಪದಗುಚ್ಛದ ಹೆಮ್ಮೆ
ಭಾವಕೆ ಮಾತಾದ ಅನುಭೂತಿ
ಶಬ್ದ ಬಳಕೆಯಲಿ ತೋರುವ ಜಾಣ್ಮೆ
ವೀಣಪಾಣಿಯ ಅನುಗ್ರಹಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ

ಪರರ ಭಾವಕೂ ತಲೆದೂಗಿ
ಎಲ್ಲವನೂ ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಹುಮ್ಮಸು
ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿರಿಯಲಿ ಮುಳುಗೇಳುವ ಮನಸು
ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಹುರಿದುಂಬಿಸುವ ಸೊಗಸು

ರಸಭರಿತ ಗಂಧದ ಹೂತೇರು
ಮೈತುಂಬ ಪೊತ್ತ ಮಾವಿನ ತರು
ಆಶಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ಹುಲು ಮನುಜನರು
ಉಣಿಸಲೆನಗೆ ಮಡಕೆ ತುಂಬಾ ನೀರು!

ಅಪಿ ಮುದಮುಪಯಾಂತೋ ವಾಗ್ವಿಲಾಸೈಃ  ಸ್ವಕೀಯೈಃ |
ಪರಭಣಿತಿಷು ತೋಷಂ ಯಾಂತಿ ಸಂತಃ ಕಿಯಂತಃ |
ನಿಜಘನಮಕರಂದಸ್ಯಂದಪೂರ್ಣಾಲವಾಲಃ |
ಕಲಶಸಲಿಲಸೇಕಂ ನೇಹತೇ ಕಿಂ ರಸಾಲಃ ||

ಸುಭಾಷಿತ

ಕೇಳು ಒಲವೇ,

ಬಿಳಿ ಹಳದಿ ಲೋಹದ ಕಡಗವಲ್ಲ,
ಕಂಠವನು ಸುತ್ತಿದ ಕೆಂಪು ನೀಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ಕಂಠಿಯೂ ಅಲ್ಲ,
ಸುಗಂಧ ಸಾಬೂನಿನ ಜಳಕವೂ ಅಲ್ಲ,
ಮುಡಿಗೇರಿಸುವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅಟ್ಟಿಯೂ ಅಲ್ಲ,
ಬಣ್ಣಬಳಿದು ಸಿಂಗರಿಸಿದ ಕೇಶವೂ ಅಲ್ಲ,
ಸುಂದರ ಪದಗಳ, ತನು ಮನಕೂ ಹಿತವೀವ ಮಾತುಗಳೇ ಎಲ್ಲ
ಬಾಹ್ಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಗೂ ತೋರಣ
ಅಲಂಕಾರಗಳಾದರೋ ನಶಿಸಿಹೋಗುವವು ಕ್ರಮೇಣ!

ಕೇಯುರಾಃ ನ ವಿಭೂಷಯಂತಿ ಪುರುಷಂ ಹಾರಾ ನ ಚಂದ್ರೋಜ್ಜ್ವಲಾ |
ನ ಸ್ನಾನಂ ನ ವಿಲೇಪನಂ ನ ಕುಸುಮಂ ನಾಲಂಕೃತಾ ಮೂಘ್ರಜಾಃ |
ವಾಣ್ಯೇಕಾ ಸಮಲಂಕರೋತಿ ಪುರುಷಂ ಯಾ ಸಂಸ್ಕೃತಾ ಧಾರ್ಯತೆ |
ಕ್ಷೀಯಂತೆ~ಖಿಲಭೂಷಣಾನಿ ಸತತಂ ವಾಗ್ಭೂಷಂ ಭೂಷಣಮ್ ||

ಸುಭಾಷಿತ

ನಾವಾಡುವ ಭಾಷೆಯನೂ

ಪಶುಗಳು ಅರಿವುವು

ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವುವು

ಹಾವಭಾವಗಳ ಫಲವದು!

ನಾವೇನೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ಪಂಡಿತರು ಗ್ರಹಿಸುವರು

ಮನವನು ಓರೆಗ್ಹಚ್ಚುವವರು

ಜ್ಞಾನದ ಫಲವದು!

ಉದೀರಿತೋಖರ್ಥ ಪಶುನಾಪಿ ಗ್ರಹ್ಯತೆ |

ಹಯಾಶ್ಚ ನಾಗಾಶ್ಚ ವಹಂತಿ ದೇಶಿತಾಃ ||

ಅನುಕ್ತಮಪೂಹ್ಯತಿ ಪಂಡಿತೋ ಜನಃ |

ಪರೇಂಗಿತ ಜ್ಞಾನಫಲಾ ಹಿ ಬುದ್ಧಯಃ ||

ಸ್ನೇಹದಲೂ ಬೇಧ.. !!!

ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಯಲಿ ಬೆಳಗುವ ಮಿಣಿ ಮಿಣಿ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವಗತ,

ಎಂಥ ಗೆಳೆಯನು ಇವನು, 
ಈ ಮರುತನು!
ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆ ನಾ,
ಮನೆ-ಮನೆ ಬೆಳಗುವ
ನನ್ನ ಬದುಕನೇ ನಂದಿಸುವನು;

ಹಸಿರು ಕಬಳಿಸುವ ಬೆಂಕಿಗೋ 
ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಜೀವ ತುಂಬುವನು!

ವನಾನಿ ದಹತೇ ವಹ್ನೇಃ ಸಖಾ ಭವತಿ ಮರುತಃ|

ಸ ಏವ ದೀಪನಾಶಾಯ ಕೃಶೇ ಕಸ್ಯ ಅಸ್ತಿ ಸಹೃದಂ||

ಸುಭಾಷಿತ

ಕಾಡುವ ನೋವಿಗೆ ಮದ್ದು
ಸ್ನೇಹದ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಮುದ್ದು;

ಶೂರತ್ವದ ಪರೀಕ್ಷೆ
ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯದ ರಕ್ಷೆ;

ಆಜ್ಞಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ
ಸೇವಾ ದಕ್ಷತೆ;

ಒಣಗಿ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟಿದೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ
ಕರುಣೆಯ ಒಯಸಿಸ್ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ;


ವ್ಯಸನೆ ಮಿತ್ರಪರಿಕ್ಷಾ ಶೂರಪರಿಕ್ಷಾ ರಣಾಂಗಣೆ ಭವತಿ|
ವಿನಯೆ ಭೃತ್ಯಪರಿಕ್ಷಾ ದಾನಪರಿಕ್ಷಾ ದುರ್ಭಿಕ್ಷೆ||

ಸುಭಾಷಿತ!

ರೋಹತೆ ಸಾಯಕೈರ್ವಿದ್ಧಂ ವನಂ ಪರಶುನಾ ಹತಮ್|
ವಾಚಾ ದುರುಕ್ತಂ ಬೀಭತ್ಸಂ ನ ಸಂರೋಹತಿ ವಾಕ್‍ಕ್ಷತಮ್||

ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಶರೀರ ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಕೊಡಲಿಯಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಮರ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ |
ಮಾತು ಒರಟು ಮತ್ತು ಕಠೋರವಾದರೆ ಮಾತಿನಿಂದಾದ ಗಾಯವು ಗುಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ || 

ಸುಭಾಷಿತ!

ರೆ ರೆ ಚಾತಕ ಸಾವಧಾನಮನಸಾ ಮಿತ್ರ ಕ್ಷಣಂ ಶ್ರೂಯತಾಮ

ಅಂಭೋದಾ ಬಹವೋ ಹಿ ಸಂತಿ ಗಗನೆ ಸರ್ವೆಪಿ ನೈತಾದ್ರಶಾಃ |

ಕೇಚಿತ್ ವೃಷ್ಟಿಭಿರಾರ್ದ್ರಯಂತಿ ಧರಣೀಂ ಗರ್ಜಯಂತಿ ಕೇಚಿತ್ ವೃಥಾ

ಯಂ ಯಂ ಪಶ್ಯಸಿ ತಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಪುರತಃ ಮಾ ಬ್ರೂಹಿ ದೀನಂ ವಾಚಃ ||

ಅರೇ ಮಿತ್ರ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಯೇ, ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕ್ಷಣಹೊತ್ತು ಆಲಿಸಂತೆ.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮೋಡಗಳು ಇವೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸಮನಲ್ಲ.

ಕೆಲವು ಭುವಿಯನ್ನು ತಂಪು, ಒದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಬರೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಆದುದರಿಂದ ನೋಡಿದ ಮೋಡಗಳೆಲ್ಲದರ ಮುಂದೆ ದೀನನಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.

ಕೊಂಚ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ತೋರು!

ಸುಭಾಷಿತ!

ದರ್ಶನೆ ಸ್ಪರ್ಶನೆ ವಾಪಿ ಶ್ರವಣೆ ಭಾಷಣೇಪಿ ವಾ|

ಯತ್ರದ್ರವತ್ಯಂತರಂಗ ಸ ಸ್ನೇಹ ಇತಿ ಕಥ್ಯತೆ||

ಯಾರ ನೋಟ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಮಾತು

ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಕರಗಿಸುವುದೋ ಅದನ್ನೇ ಸ್ನೇಹ-ಒಲವು-ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ||

ಗೆಳತಿಯರ ಗೆಳೆಯರ ಒಲವಿನಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತಿರುವ ಸುಖ ಭಾವದ ತೃಪ್ತಿ!

ಸುಭಾಷಿತ

ಹರ್ಷಸ್ಥಾನಸಹಸ್ರಾಣಿ ಭಯಸ್ಥಾನ ಶತಾನಿ ಚ|
ದಿವಸೆ ದಿವಸೆ ಮೂಢಮ್  ಆವಿಶಂತಿ ನ ಪಂಡಿತಮ್||


|| ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಳ್ಳಲು ಸಾವಿರ ಕಾರಣಗಳಿದ್ದರೆ, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ನೂರು ಕಾರಣಗಳಿವೆ.
ಮೂಢನು ದಿನದಿನವೂ ನೂರು ಭಯಗಳ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಅಶಾಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಪಂಡಿತನು ಸಾವಿರ ಹರುಷಗಳ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಾನೆ ||

ಸುಭಾಷಿತ

ಪಿಂಡೆ ಪಿಂಡೆ ಮತಿರ್ಭಿನ್ನಾ ಕುಂಡೆ ಕುಂಡೆ ನವಂ ಪಯಃ|

ಜಾತೌ ಜಾತೌ ನವಾಚಾರಾಃ ನವಾ ವಾಣೀ ಮುಖೆ ಮುಖೆ||

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಿಂಡ-ಭಿನ್ನ  ಭಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗಾತ್ರದ ಪಾತ್ರೆ- ಹೊಸ ಹೊಸ ನೀರು

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹುಟ್ಟು(ಬೆಳವಣಿಗೆ, ವಾತಾವರಣ)- ಹೊಸ ಹೊಸ ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಖ- ಹೊಸ ಹೊಸ ಮಾತು (ಅರ್ಥ)s

ಸುಭಾಷಿತ

ದುರ್ಬಲಸ್ಯ ಬಲಂ ರಾಜಾ ಬಾಲಾನಾಮ್ ರೋಧನಮ್ ಬಲಮ್|

ಬಲಂ ಮೂರ್ಖಸ್ಯ ಮೌನಿತ್ವಂ ಚೌರಾಣಾಂ ಅನೃತಂ ಬಲಮ್||

ಬಲಹೀನನಿಗೆ ರಾಜನೇ ಬಲ, ಶಿಶುಗಳಿಗೆ ಅಳುವೇ ಬಲ|

ಮೂರ್ಖನಿಗೆ ಮೌನದಿಂದಿರುವುದೇ ಬಲ, ಕಳ್ಳಕಾಕರಿಗೆ ಸುಳ್ಳೇ ಬಲ||