ಕಲಿಸುತ್ತಾ ಕಲಿಯುವುದು -ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ!!!

       ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಕಲಿಸುವುದು ಕೂಡ ಒಂದು ಕಲೆಯೆಂದು ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಚಿತ್ರಕಲೆ ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಡುತ್ತದೆ... ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಅಷ್ಟಲ್ಲದೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತವರ ಹೆತ್ತವರು ಬರುವಾಗಲೇ ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್ ಎಂದೇ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಣ್ಣಹಚ್ಚಲು ಕೂಡ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನಮಗೆ ವಾಟರ್ ಕಲರ್ ಮಾಡಲು ಕೊಡಿ ಎಂದೇ ಬೇಡಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅಬ್ಬಬ್ಬ ಈ ಚಿಣ್ಣರ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಬೇಕು.... ಒಂದು ಪುಟಾಣಿ, ಕೇವಲ ೬ ವರ್ಷದವಳು....ಅವಳಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಕಪ್ಪೆ, ರಾಬಿಟ್(ಮೊಲ), ಹಾಗೂ ೪,೫ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಂದಿತು... ವಿಚಾರಿಸಲಾಗಿ ಹೆತ್ತಮ್ಮ ತಾನೇನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಅದೆಲ್ಲಾ ಅವಳದೇ ಯೋಜನೆ ಎಂದರು. ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ನಾನು ಚಿತ್ರಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇನಲ್ಲವೇ! ಕೆಲ ಹೆತ್ತವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ.. ಕಡಿಮೆ ಪಕ್ಷ ೨ ಚಿತ್ರವಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು. ಏನು ಮೈಂಡ್ ಸೆಟ್? ಅಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕ ತುಂಬಲು ಮಾಡುವುದಾ ಇಲ್ಲಾ,   ತಮ್ಮ ಕಲೆಯ ಗುಣ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಲಿಕ್ಕೆ ಕಲಿಯುವುದಾ!  ಅಂತು ಇವರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತ ನಾನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..

  ಬಿ. ಜಿ ಮೊಹಮ್ಮದರ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ... ನನ್ನ ಗುರುಗಳು. ಕಲಿತದ್ದು ಕೇವಲ ೮,೯ ತಿಂಗಳು. ಆದರೆ ಅವರು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಾಳ್ಮೆ, ಅವರ  ಹಸನ್ಮುಖ ಈಗಲೂ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ೨೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಟ್ಟದೇ ಇದ್ದ ಬಣ್ಣ, ಕುಂಚ ಮತ್ತೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ... ಇದೊಂದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಪವಾಡವೇಸರಿ. ಮತ್ತೆ ಬಣ್ಣದ ಬದುಕು ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿದುದಲ್ಲದೆ, ಅದನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಸೌಭಾಗ್ಯವೂ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ನನ್ನ ಮಗನು ಅವನ ೮ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರ ಕಲಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.. ಅವನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಅನೇಕ ಹೆತ್ತವರು ಅವನ ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ, ನಾನೆ ಕಲಿಸುವುದೆಂದು ತಿಳಿದು ನಾನು ತರಗತಿ ನಡೆಸುವೆನೋ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ ನಾನು ಒಪ್ಪಿರಲಿಲ್ಲ... ನನಗೆ ನನ್ನ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾತು ಸಾಧಾರಣ ೧೦, ೧೨ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಮನೆ ಪಾಠತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಹೆತ್ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಪೈಂಟಿಂಗ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ತರಗತಿ ನಡೆಸುವಂತೆ ಒತ್ತಡ ತಂದರು. ಕೊನೆಗೂ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ.. ಕೇವಲ ೨ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡ ತರಗತಿ ಇಂದು ೨೦ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ... ಇದರಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಗೊಂಡು ಈಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..( ದಸರ ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆ) ಬರಿ ಚಿತ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ  ಕರಕುಶಲ ಕಲೆಗಳ ಕೂಡ  ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹೆತ್ತವರ, ಮಕ್ಕಳ ಉತ್ತೇಜನದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಹೊರಗಿನ ಕ್ಯಾಂಪ್ ನಲ್ಲೂ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಕರೆಗಳು ಬರುತ್ತಿದೆ.  ಕೆಲವೊಂದು ಮಕ್ಕಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಇದರ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ನನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಈ ಮೂಲಕ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ!

ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಲಾ ಶಿಬಿರ

  ೨೦೧೧ರ ನನ್ನ ಬೇಸಿಗೆಯ ಶಿಬಿರ ೨೫ನೇ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಈ ವರ್ಷದ ಶಿಬಿರ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ನಾನು ಸಂಪನ್ಮೂಅ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದೆ. ಅದರ ಕುರುಹಾಗಿ ಕೆಲವೊಂದು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕುವೆ.

ಬದುಕಿನ ತಿರುವು

ಬದುಕಿನ ತಿರುವು

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳು ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆಯೋ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜಾಣತನ. ಈ ನನ್ನ ನಲ್ವತ್ತು ವಸಂತಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವು ನನ್ನ ಬಾಗಿಲನು ತಟ್ಟುವುದೇ ಎಂದು ಕಾದಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೂ ಈ ಎರಡು ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ಅಂತಹ ಅವಕಾಶವು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಬಹುಶಃ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದರೆ ನಗೆಯು ಬರುವುದೇನೋ! ಆದರೆ ನನಗಾದರೋ ಅದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಪ್ರತಿಭೆಯಿದ್ದರೂ( ಹಾಗಂತ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ) ಬಳಸಲಾಗದ ದುರಾದೃಷ್ಟ ನನ್ನದು. ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯೆಗಾಗಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮನೆಪಾಠವು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಯೋಜನೆ ಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರ ಕಲಿಸುವ ತರಗತಿಯಿಂದಲೂ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ನನ್ನ ಚಿತ್ರದ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಉತ್ತಮವಾಯಿತು.


ಆದರೆ ನನಗೆ ನನ್ನ ಇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲವಾಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಬ್ಲಾಗು ಗಳಿಂದ ದೂರವುಳಿದೆ. ಇಂತಹ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಿಮ್‌ನವರು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಕ್ಯಾಂಪ್ ನಿಂದ ನನಗೆ ಎರಡು ವಿಶೇಷ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಅವಕಾಶ ಬಂತು. ( ತರಗತಿ ನಡೆಸಿ ಬಂದ ನಂತರವೂ ನನಗೆ ಈ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕ ಬಗ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ) ಅದೂ ಕೂಡ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧಪಡದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ!!! ಮೊದಲನೆ ದಿನ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಯೋಗ(ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಸಾಮಾನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ), ಎರಡನೆ ದಿನ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು. ತಯಾರಿಮಾಡಲು ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಪುರುಸೊತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ... ಇನ್ನೂ ಸಹ ನನ್ನ ಮನೆಪಾಠದ ಮಕ್ಕಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿನ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಮಲಗುವವಳು ೧೧ದರ ತನಕ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದೆ.( ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೪ಕ್ಕೆ ಏಳಬೇಕಲ್ಲವಾ ಅದಕ್ಕೆ) ಹಾ!!! ನನ್ನ ತಯಾರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಇಂಟರ್‌‌ನೆಟ್‌ನ ಪ್ರಾಯೋಜನೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ತಾನೆ!!!ಅಂತೂ ಇಂತೂ ನನ್ನ ತಯಾರಿ ಜೋರಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ನನ್ನ ಮಗನೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ. ಆ ದಿನವೂ ಬಂತು. ಮುಂಚಿನ ದಿನದಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಮೈಯೊಳು ಸಣ್ಣನೆ ನಡುಕ!! ಒಂದು ವೇಳೆ ನನ್ನ ನೆನಪು ಕೈಕೊಟ್ಟ್ರೆ... ಪ್ರಯೋಗ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯದಿದ್ರೆ... ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಶ್ರೀರಾಮನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ಹೋದೆ. ನಾನು ನೆನೆಸಿದಕ್ಕಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಿತು..(ಎರಡು ಪ್ರಯೋಗ ಕೈಕೊಟ್ಟವು) ಮರುದಿನ ಕಥೆಯೂ ಸಾಧಾರಣ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ನೆರವೇರಿತು. ಇಂತಹ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ರಾಮನಿಗೆ ಅನೇಕಾನೇಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!!!