ಒಲವೇ,
ಹೀಗೊಂದು ಥಟ್ಟನೆ
ನೀನೆದುರಾಗುವ
ಹಾಗೆಯೇ ಮರೆಯಾಗುವ
ಘಳಿಗೆ
ಕೈ ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗಿನ ಮರಳಿನಂತೆ
ಕಣ್ತೆರೆದಂತೆ
ಮಾಯವಾಗುವ ಕನಸಿನಂತೆ
ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಲು
ಅಸಾಧ್ಯವನೋ…
ಬೆನ್ನಾಯಿಸಿ
ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಹೊರದೂಡುತ್ತ
ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿದರೆ
ಮುಗುಳ್ನಗುವ
ನಿನ್ನ ವದನ
ನನ್ನೆದುರಲ್ಲಿ…
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ, ನಡೆಯುವ, ತಿಳಿದ, ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗದೆ, ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಮಾರ್ಗ!
ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ ಇಂದನವನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದೇ ತಾನೆ! ಪ್ರಯಾಣ ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?