ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ ಇಂದನವನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದೇ ತಾನೆ! ಪ್ರಯಾಣ ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?
Showing posts with label ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ. Show all posts
Showing posts with label ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ. Show all posts

15 August, 2013

ಆ ಪೀಳಿಗೆ- ಈ ಪೀಳಿಗೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ!

ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಯವರೂ ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರಕಿತ್ತು.. ಆದರೂ ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮಹತ್ವ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಶ್ರಮದ ಕತೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು!
ದೇಶ ಭಕ್ತಿ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ರೋಮಗಳು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದವು.. ಬ್ರಿಟಿಷರು ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಹಿಂಸೆ, ತಿರಸ್ಕಾರ.. ನೋವು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುತಿತ್ತು..

ಆದರೆ, ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರಿಗೆ ಯಾವುದರ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ.. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನೆಪಾಠಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳು ಅಚ್ಚರಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾಲಾಪಾನಿ ಜೈಲ್ ನ ಕ್ರೂರ ವ್ಯವಹಾರ, ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ಪರಕೀಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮಲೇ ಭೇದ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬೇರೂರಿಸುವ ಅವರ ಹುನ್ನಾರ.. ತಾವು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ ಪಿ ಟಿ ಮಾಡಿ, ಧ್ವಜಾರೋಹಣ ಮಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾದಿನಾಚರಣೆಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಿನ್ನಲೆಯಿದೆಯೇ?

 ಛೇ! ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ತನು ಮನ ಧನಗಳನ್ನೆಲ್ಲವೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಹುತಾತ್ಮರ ಆತ್ಮ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಎಷ್ಟು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಏನೋ!
ಅಂದು ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕುವ ದೇಶಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಾಗಿ ಕಾದುಕೂತ ದಿನಗಳಿದ್ದವು! ಪ್ರತೀಬಾರಿ ಕೇಳಿದಾಗಲೂ ಅದೇ ಭಾವ.. ಮೈಯೆಲ್ಲಿ ನವಿರು ಕಂಪನ.. ಇಂದೂ ಅದೇ ಭಾವ, ಅದೇ ಕಂಪನ! ಇಂತಹ ಭಾವ ಇರಬೇಕಾದರೂ ಪುಣ್ಯಮಾಡಿರಬೇಕು!

ಆರ್.ಎನ್. ಜಯಗೋಪಾಲರ ಸಾಹಿತ್ಯ; ಎಂ. ಬಿ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು

ಕಣ ಕಣದಲೂ ಭಾರತೀಯ ರಕ್ತ ನಮ್ಮದು!
-------------------------------------
ಈ ಮಣ್ಣು ನಮ್ಮದು
ಈ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮದು
ಕಲ ಕಲನೆ ಹರಿಯುತಿಹ
ನೀರು ನಮ್ಮದು..
ಕಣ ಕಣದಲು ಭಾರತೀಯ
ರಕ್ತ ನಮ್ಮದೂ ನಮ್ಮದು|| ಈ ಮಣ್ಣು ನಮ್ಮದು||

ನಮ್ಮ ಕಾಯ್ವ ಹಿಮಾಲಯವೆ
ತಂದೆ ಸಮಾನ
ಗಂಗೆ ತುಂಗೆ ಕಾವೇರಿಯು
ತಾಯಿ ಸಮಾನ
ಈ ದೇಶದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ
ಸೋದರ ಸಮಾನ
ಈ ನಾಡಿನ ಹೃದಯವದು
ದೈವ ಸನ್ನಿಧಾನ|| ಈ ಮಣ್ಣು ನಮ್ಮದು||

ಅಜಂತಾ ಎಲ್ಲೋರ ಹಳೇಬೀಡು ಬೇಲೂರ
ಶಿಲೆಗಳಿವು ಕಲೆಯ ಆಗರ
ಹಿಂದು ಬುದ್ಧ ಜೈನ ಕ್ರಿಸ್ತ
ಮುಸಲ್ಮಾನ ಧರ್ಮಗಳ ಮಹಾಸಾಗರ
ನಡೆದು ಹೋದ ಚರಿತೆಯೊ
ನಾಳೆ ಇರುವ ಕವಿತೆಯೊ
ಈ ನಾಡ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿದೆ
ಜೀವ ಸಾರ|| ಈ ಮಣ್ಣು ನಮ್ಮದು||

ತಂಗಾಳಿಗೆ ತಲೆಯ ತೂಗೊ
ಪೈರಿನ ಹಾಡು
ಆ ಹಾಡಿಗೆ ತಾಳ ಕೊಡುವ
ಯಂತ್ರದ ಜಾಡು
ವಿಜ್ಞಾನವು ಅಜ್ಞಾನವ
ಗೆಲ್ಲುವ ಪಾಡು
ಹೊಸ ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣವು
ಸಾಗಿದೆ ನೋಡು||ಈ ಮಣ್ಣು ನಮ್ಮದು||





11 August, 2013

ಹೆಣ್ಣು ಹೊನ್ನು ಮಣ್ಣು- ಪುರುಷ ಸಂಪತ್ತು! ಹೆಣ್ಣೇ, ಅಷ್ಟೆಯೇ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನ?

-
ಯುಗ ಯುಗಗಳಿಂದಲೂ
ಧರ್ಮ ಅಧರ್ಮ
ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲೆ
ಸತ್ಯ ಅಸತ್ಯ
ನ್ಯಾಯ ಅನ್ಯಾಯ
ಜಾತಿ ವಿಜಾತಿ
ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷ
ತಿಕ್ಕಾಟ...
ಪ್ರಕೃತಿಯಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ವೈರುಧ್ಯ..
ನಲಿವಿನ ಸುಖ ಇನ್ನೂ ಅರಗಿಲ್ಲ..
ಹಿಂದೆಯೇ ನೋವಿನ ಅನುಭೂತಿ..
ಯಾಕೆ ಮುಂಜಾವೆ ಯಾಕೆ?
ಹನಿಗೂಡಿದ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಇನ್ನೂ ಬೆಳಕು ಮೂಡದ ಆಗಸದೆಡೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ತೂರಿದೆ..
ದಪ್ಪನೆ ಬಳಿದ ಕಾಡಿಗೆಯಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿ..
ಬೆನ್ನ ತುಂಬಾ ಬಿಚ್ಚಿದ ಮುಡಿ..
ನೋವು, ಕೋಪ, ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಎತ್ತಿ ತೋರುವ ವದನ..
ಹಿಡಿತಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಹೊರಬರಲು ತವಕಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾವಗಳು..
ಅದರುತ್ತಿರುವ ತುಟಿಗಳು..
ಮುಂಜಾವಿನ ರೂಪ ವರ್ಷ ಋತುವಿನ ರೌದ್ರರಮಣೀಯ
ಶರಧಿಯ ಆಗಸದೆತ್ತರ ಚಿಮ್ಮುವ ತೆರೆಗಳಂತೆ ಆಕರ್ಷಕ..
“ಹೆಣ್ಣೇ, ಕೇಳು..
ಜಗವನ್ನೇ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲ ವೀರ ಪತಿಯರೈವರಿದ್ದೂ
ಸಕಲ ಶಾಸ್ತ್ರಪರಾಂಗತರಾದ ಭೀಷ್ಮ ವಿಧುರಾದಿ ಹಿರಿಯರಿದ್ದೂ
ತುಂಬಿದ ಸಭೆಯಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯಂತ ಅಸಮಾನ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯೇ ತನ್ನ ಮಾನ ಕಾಪಾಡಲು ಹೆಣಗಿದಳು...
ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರಕೆ ಚಂಚಲಳಾಗಿ ಪತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಇಂದ್ರಿನ ಮೋಹಿಸಿದ
ಅಹಲ್ಯೆ ಕಲ್ಲಾದಳು..
ಅಪರಾಧಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂದು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡಿ
ಸೋತು ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯ ಮಡಲಿಗೇ ಮರಳಿದಳು ಸೀತೆ..
ತನ್ನ ಪತಿಯ ನೂರಾರು ಪತ್ನಿರ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವೇನೆಂದು  ಪ್ರತೀ ರಾಣಿ ಪಟ್ಟದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ..
ಬರೇ ದೇಹಗಳು.. ರಾಜಕೀಯ ಪಗಡೆಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಉರುಳುತ್ತ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಗಳು..
ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಿದ ಸ್ತ್ರೀ ಮನಗಳ ರೋಧನಗಳ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿ ನಾನು..
ಯುಗ ಬದಲಾದರೂ ಅದೇ ಪಾಡು..
ಮುಖವಾಡಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ಕಾಮುಕತೆ..
ಸ್ತ್ರೀ ಬರೇ ಭೋಗದ ವಸ್ತು..
ಸಮುದ್ರ ವಸನೆ ದೇವಿ..
ಪಾಡುತ್ತಾ ಕವಿ ತನ್ನ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ತೋರುವನೇ,
ಇಲ್ಲಾ ರಸಿಕತೆಯನೇ..
ಒಂಟಿ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಮುಕ್ಕಿತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿಯೂ..
ಪ್ರಕೃತಿ ಕೊಟ್ಟ ಬಲ ತೋರ್ಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳದಿರುವಲ್ಲಿಯೂ...
ತನ್ನ ಅಂಕು ಡೊಂಕು ದೇಹವನ್ನೇ ಅಡವಿಗಿಟ್ಟು ಮೆರೆವರೂ..
ತನ್ನದೇ ಪಡಿಯಚ್ಚು, ತನ್ನದೇ ಭಾವ.. ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ..
ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವವರೂ..
ಹಲವು ಕನಸ ಹೊತ್ತು ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟಿ ಬಂದವಳ
ಭಾವಕೆ ಬೆಂಕಿ ಇಕ್ಕುವವರೂ..
ಒಂಟಿ ಭಾವಕೆ, ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಕನಸುಗಳಿಗೆ ರಂಗನ್ನಿತ್ತು..
ಜತೆಯಾಗಿ ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತ..
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅತ್ತೆತ್ತಲೋ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಮಾಯವಾಗುವವರೂ...
ಕೈಗೆಟುಕದಿದ್ದರೆ ಹುಳಿ.. ಹುಳಿ.. ನೀ ಅನ್ನುತ್ತಾ ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸುವವರೂ..
ಬೆನ್ನುತಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಕೈ ಆಡಿಸುವವರೂ..
ಇಲ್ಲ ಕಣೇ, ಇನ್ನೂ ದ್ವೇಷ ಅಸೂಯೆ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಕಬಂದಬಾಹುವಿನ  ಹಿಡಿತ
ಬಿಡಿಸಕೊಳ್ಳದೇ ಹೆಣ್ಣು ಎಂದಿಗೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗಳು..
ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಹೆಣ್ಣೇ ಶತ್ರುವಾಗಿ ಕಾಡುವ ತನಕ ಇತಿಹಾಸ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಲೇ..
ಇಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲ.. ನಾವು ಬದಲಾಗೋಣ,
ಮುಂಜಾವಿಗೂ ಶುಭ್ರ, ಹೊನ್ನ ಮುಂಜಾವನ್ನು ಮೂಡಿಸೋಣ!
ಕೈಗೂಡಿಸಿ ಮುಂಜಾವಿಗರೇ..
ಯುಗಯುಗದಿಂದಲೂ ಸ್ತ್ರೀ ಜಾತಿಯ ಕಾಡುವ ಅಮಾನವೀಯತೆ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿವೀಯೋಣ..
ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯ ಪುನರುಜ್ಜೀವಗೊಳಿಸೋಣ!
ನಾನಿನ್ನೂ ಆಶಾವಾದಿ, ನೀವು?















-
ನಳನಳಿಸುವ ವದನವ ಪೊತ್ತು ಮುಂಜಾನೆಯ ಪ್ರಸಾದ ಹಂಚುತ್ತಾ ಅಸುರ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ಮುಖವಾಡಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಲಿಯುಗದ ಅಮಾನವೀಯರ ಲಂಪಟಕ್ಕೆ  ಮೋಕ್ಷ ತೋರಿ.. ಅನಿಷರ ಲೋಕದ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮ ಮುಂಜಾನೆಗೂ ಸಿಗುವುದು ಯಾವಾಗ ಎಂದು ಕೇಳಿ... ನಾನದನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂಜಾನೆಯೆಡೆ ತೂರಿದಾಗ..
ನಳಿನಿ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಬರಹ!

ಹಿರಣ್ಯನಿಗೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ
ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ.....
ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದ ಅಹಲ್ಯೆಗೆ ಅಂಗುಲಿಯ 
ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ..
ಶಬರಿಗೆ ಸುಕ್ಕುಗಟ್ಟಿದ
ಎಂಜಲು ಬುಗರಿ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ.
ದಶಶಿರನಿಗೆ 
ಅಳಿಲ ಸೇತು ಬಂಧದಲ್ಲಿ..
ಕಂಸನಿಗೆ ಕಾರಾಗೃಹದ 
ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ...
ಬಕಾಸುರನಿಗೆ ಬಲಭೀಮನ
ಬಂಡಿ ಅನ್ನದಲ್ಲಿ.....
ಶಕುನಿಗೆ ದ್ಯೂತದ
ದಾಳದಲ್ಲಿ..
ಭೀಷ್ಮರಿಗೆ ಉತ್ತರಾಯಣದ
ಶರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ...
ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಸಾರಥಿಯ
ವಿಶ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ...
ರಾಧೇಯನಿಗೆ ಪಂಕದಲಿ ಹೂತ
ಚಕ್ರದಡಿಯಲ್ಲಿ..
ಭಸ್ಮಾಸುರನಿಗೆ ಮೋಹಿನಿಯ
ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ..

'
ಮುಂಜಾವು'!

ವಸುಧೆಯೊಳು
ಸೃಷ್ಟಿ - ಲಯ ಗಳ 
ನಾಂದಿಯ ಬ್ರಹ್ಮ..

ಆದರೆ ..
ಈ ಮುಂಜಾವನ್ನು,
ಸತ್ತ ಮಾತಿನ ಗೋರಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ 
ನಪುಂಸಕರಿಂದ ..
ನೆತ್ತರು ನೆಕ್ಕಿ ಬದುಕುಳಿಯುವ 
ಜಿಗಣೆಗಳಿಂದ..
ಮಹಜರಿಗೆ ಮುನ್ನವೇ ಗಹಗಹಿಸುವ 
ನರಪಿಶಾಚಿಗಳಿಂದ..
ಈ ಡಾಂಭಿಕತೆ,ದಳ್ಳುರಿಯ 
ಕಾರ್ಮೋಡದಿಂದ

'
ಮುಕ್ತ'ಗೊಳಿಸಲಿ ಹೇಗೆ ?

ಮುಂಜಾವಿಗೂ ಒಂದು" ಮುಂಜಾವು"
ದೊರೆಯಲೆಂದೆನ್ನ ಹರಕೆ-ಹಾರೈಕೆ...!

25 July, 2013

ಹೀಗೊಂದು ಚಿಂತನೆ!



ಬದುಕೇ,
ನೀ ಬಲು ನಿಗೂಢ,  ದೊಡ್ಡ ಮಾಯಾವಿಯೇ ಸರಿ
ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ನಿಲುವು, ಹಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಲುಕದು ಯೋಚನೆಗೂ

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳು, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಸಿರು
ಅತ್ತಲಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರ, ಇತ್ತಲಿಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ

ಬಂದು ಹಿಂದಿರುವುದರೆಡೆ ಮಧ್ಯೆ ನಿತ್ಯವೂ ಮರಣ ಜನನ
ಮೂಳೆ ಮಾಂಸಗಳ ಬೆಳೆಸಲು ತತ್ವಗಳ ಅಡವು

ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದಷ್ಟೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುವ ಕಾಮನೆಗಳು
ಕರ್ಮ-ಕರ್ತವ್ಯಗಳೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿಣುಕುವ ಕನಸುಗಳು

ತಗ್ಗಿ ಬಗ್ಗಿ ನಡೆದರೆ ಗುದ್ದು, ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಡೆದರೆ ಸದ್ದು
ಸೊಲ್ಲೆತ್ತದೇ ಬದುಕು ಅಂದರೂ ಕೇಳದು ಮನದಳಲು

ಒಳಗೊಂದು ಬದುಕು, ಹೊರಗೊಂದು ಬದುಕು
ಯಾವುದು ಮಿಥ್ಯ, ಯಾವುದು ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯದಲ್ಲ

ಜಾತಿ ಮತ ಧರ್ಮಗಳ ಕಟ್ಟು ಪಾಡು
ಒಂದೇ ವದನ, ಮುಖವಾಡ ಹಲವು

ಹೊರಗೆ ಮಾನವ, ಆಗಾಗ ಇಣುಕುವ ದಾನವ
ಅವಕಾಶವಿದೆಯೇ ಮಾನವೀಯತೆಗೆ

ಒಳಗೆ ತಳಮಳ, ಹೊರಗೆ ಮಂದಹಾಸ
ತೋರುವರೇ ನಾಟಕೀಯತೆ

ಹೊರಗೆ ತಣ್ಣಗೆ, ಒಳಗೆ ಕೋಲಾಹಲ
ಉಕ್ಕುವುದೇ ಹಾಲಾಹಲ

ಹೊರಗೆ ಮಿನುಗುವ ಬಣ್ಣ, ಒಳಗೆ ಕರಿಕತ್ತಲು
ತೋರುವರೇನು ದೀವಟಿಗೆಯನು

ಚೂರಿ ಕತ್ತಿ ಬೇಕಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಮಾತೇ ಸಾಕಲ್ಲ
ದಯಪಾಲಿಸುವರು ಮರಣವನಲ್ಲ

ಹಾವು ಏಣಿಯಾಟದ ನಿತ್ಯ ನಡೆ
ಕಾಲೆಳೆದು ಬೀಳಿಸುವಾಟದ ಕುಸ್ತಿ

ಎತ್ತರಕೇರಿದರೆ ಅಮಲು, 
ಕೆಳಗಿಳಿದರೆ ಸುಸ್ತು

ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆತ್ಮದೆಚ್ಚರ
ನಡೆ ನಡೆ ಆ ಧಾಮ, ಈ ಧಾಮ

ಮುಳುಗೇಳು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ
ಕರಗುವುದೇ ಪಾಪದ ಅಂಟು

ತಪ್ಪುವುದೇ ವೈತರಿಣಿಯ ನಂಟು
ಮತ್ತೆ ಜನನ ಮರಣದ ಚಕ್ರದಾಟ

ಸದ್ಗತಿಗಾಗಿಲ್ಲವೇಕೆ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟ
ಎಲ್ಲವೂ ಸೂತ್ರದಾರನ ಇಚ್ಛೆಯಾಟ!

02 June, 2013

ಸಂಬಂಧ!




ಮನುಷ್ಯ ಮೂಲತಃ ಒಂಟಿಯೇ. ಅವನ ಬದುಕು ವಿಷಾದದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರು ಅದನ್ನು ಸಹನೀಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅಂತವರ್ಯಾರೂ ಅವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ, ಇದ್ದವರು ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಹೋದರೆ? ಬದುಕಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸುವುದು ಸಹಜ.
-ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆ ಮನೆ ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಎತ್ತಿದ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು.

ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧವೆಂದರೆ,
v  ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ತೊಡುವ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಇರಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಹಾಗಲ್ಲ,
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಧರಿಸುವ ಮೈಮನ ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸುವ, ಹಿತ ನೀಡುವ ಬಟ್ಟೆಯಂತಿರಬೇಕು.

v  ಮೊದಲ ಮಳೆ ಸುರಿದಾಗ ಕಂಪನೀಯುವ ಮಣ್ಣಿನಂತಿರಬೇಕು.

v  ನಾಲ್ಕು ದಿನ ವಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಹೋದವರು, ಮರಳಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಮನೆ ನಮಗೆ ಕೊಡುವ ಹಿತದಂತಿರಬೇಕು.

v  ಪ್ರತೀದಿನ ಬದುಕಿನಲಿ ಹಲವಾರು ಮುಗುಳುನಗೆಗಳು ತೋರಿಕೆಗೆ ವಿನಿಮಯವಾಗುತ್ತದೆ..  ಹಾಗಿರದೆ ಪರಸ್ಪರ ದೂರವಿದ್ದರೂ ಆ ಅನುಬಂಧದ ತಂದ ಸಂಬಂಧದ ನೆನಪೇ ನಮ್ಮ ವದನದಲಿ ನಗೆಯನು ಚಿಮ್ಮಿಸುವಂತಿರಬೇಕು.

v  ನಲಿವನು ಹಂಚಲು ಇರುವರು ನೂರಾರು ಮಂದಿ, ನೋವನು ಹಂಚಲು ಸಾಧ್ಯ ನಮ್ಮೊಳಗಿರಿಸಿದ ಆ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ,

ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧದಲಿ-

v  ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬದಿಯಲಿ ಒಂದೇ ಬಗೆಯ ನಂಬಿಕೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಬೇಕು..
v  ಕರೆಯದೇ ಓಗೊಡಲು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು
v  ಆಡದೇ ಮನವ ತಿಳಿಯಬೇಕು..
v  ಮನದ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗಬೇಕು.
v  ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು.
v  ಹಂಚಿ ನೋವನಿಂಗಿಸಬೇಕು.
v  ವಿಚಾರಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಅನುಭವಕೆ ಇರಬೇಕು ಗೌರವ..
v  ಇಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಸರಿ ನನ್ನದೇ ಸರಿ ಎನ್ನುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ..
v  ಅಸೂಯೆ ಸಲ್ಲ.. ನಮ್ಮವರ ಏಳಿಗೆಗಿರಲಿ ನಮ್ಮ ಸಮ್ಮತಿ.
v  ಏಣಿ ಏರುವಾಗ ಜತೆಗೆ ಬರಲಿ ಎಂಬ ಭಾವವಿರಲಿ.
v  ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರಬೇಕು, ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೋದರೆ ಅದು ಬೇರೆ ಮಾತು
.
v  ವೈಮನಸು ಬಂದರೂ ಮಾತುಕತೆಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುವ ಉದಾತ್ತ ಮನೋಭಾವವಿರಬೇಕು.

v  ಮನಸು ಮಾತುಕತೆಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು.


ಸಂಬಂಧಗಳು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹೊರತಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಋತುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಹೋಗುತ್ತವೆ. 

ಆದರೆ ಮನ ಒಪ್ಪಿ ಬೆಸೆದ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು;

ಶಿಶಿರ ಋತುವಿಗೆ ಒಣಗಿ ನೆಲಗುರುಳಿದ ಎಲೆಗಳಂತಲ್ಲ. 

ವರ್ಷಋತುವಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಬೆದರಿ ಬೇರು ಸಮೇತ ಉರುಳು ಮರಗಳಂತಲ್ಲ.

ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿಗೂ ಬಾಡಿ ಬಸವಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿತ್ಯವೂ ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಹಸುರು ಎಲೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕಂಪ ಹರಡಿ ಸದಾ ನಗೆ ಚೆಲ್ಲುವ ಕುಸುಮಗಳಂತೆ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ, ಉಳಿಯಬೇಕು. 

ಅವೇ ನಿಜವಾದ ಬಂಧ. 

ಸಂಬಂಧಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಲಹೀನತೆ ಹುಟ್ಟಿಸಬಾರದು.

ಮನೋವಿಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು.

ಆತ್ಮ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ನಾಶವಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು.

ಅಪರಾಧ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಾರದು.
  
ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆಗಳು ನೋವು ಕೊಡಬಾರದು. 

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೈದುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ಜಲಪಾತದಂತಿರದೇ ನಿತ್ಯವೂ ಒಂದೇ ಲಹರಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. 

ಹೊಸ ಆಟಿಗೆ ದೊರೆತಾದ ಮಗು ಅದನ್ನು ತಾನೆಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.. ಆದರೆ ಹಳತಾದ ಹಾಗೆ ಅದೆಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿರಬಾರದು ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು.

ಸಂಬಂಧಗಳು ವೈನಿನಂತಿರಬೇಕು. 

ಹಳತಾದ ಹಾಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಸುಗೆ ಹೆಚ್ಚಬೇಕು. 

ಮನಗಳು ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಬರಬೇಕು.

ಪರಸ್ಪರ ಭಾವಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. 

ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ನುಡಿ ಇರಬೇಕು. 

ಆತ್ಮೀಯರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗಿಂತ ಸಿಹಿ ಮತ್ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ.

ಅದೇ ಅವರ ಮೌನ, ತಿರಸ್ಕಾರ ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಕಹಿ ಮತ್ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

17 May, 2013

ಅಸಹಾಯಕತೆ-ದ್ವೇಷ!


“ಹುಂ, ನಿನಗೇನು ಬೇಕು ತೆಗೆದುಕೊ!”
ತನ್ನ ಐದು ವರ್ಷದ ಮಗಳನ್ನು 13 ವರ್ಷದ ತಮ್ಮನ ಡೆಸ್ಕಿನ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅಪ್ಪ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.  ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಗು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಖುಷಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಪೆನ್ ನ್ನು, ನೋಟು ಬುಕ್ ನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಹುಡುಗ ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಷ್ಟೇ!  ಅಣ್ಣನ ಮಗಳು ತನ್ನ ನೋಟು ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗೀಚುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮರುದಿನ ಬೆತ್ತ ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾಟ್ಯವಾಡುವುದನ್ನು ನೆನೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಗಲ್ಲ ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತದೆ!. ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ  ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಅತೀ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ತನ್ನ ಅಪ್ಪನಾಗಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕಂದಿರಾಗಲಿ ಈ ದೊಡ್ಡಣ್ಣನ ಯಾವುದೇ ಕುಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸತ್ಯ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ತಿಳಿದ ಕಾರಣ ಅವನು ಮೌನಿಯೇನೋ ಆಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ  ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಮತ್ತವನ ಪರಿವಾರವನ್ನೇ ದ್ವೇಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ! ಮುಗ್ಧಳಾಗಿದ್ದ ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಕೋಪ ದ್ವೇಷದ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯುವಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ವಿಷಮಿಸಿತ್ತು... ತನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಅಸಹಾಯತೆಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿದ ಬಗ್ಗೆ ಪಶ್ಚಾತಾಪಪಟ್ಟರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿರಲಿಲ್ಲ.  ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅಪ್ಪ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಜೀವಮಾನ ಪೂರ್ತಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೆಲ್ಲರ ದ್ವೇಷದ ಬೆಂಕಿಯ ಶಾಖದಲ್ಲಿ ಬಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!


ಮಾಡಿದುಣ್ಣೋ ಮಹಾರಾಯ
ಅನ್ನುವರು ತಿಳಿದವರು
ಮಾಡಿದವನೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣಬೇಕು
ಅವನ ಮನೆಯವರು
ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿಯಿತಿಂದು
ಏಸು ಜನುಮವೆತ್ತಬೇಕು
ಕರ್ಮದ ಫಲವೆಲ್ಲವು
ತೀರಿ ಹೋಗಲು
ಮರಳಿ ಬರದಿರಲು!

04 May, 2013

ರಾಧಾ ಮಾಧವ!


ರಾಧಾ ಮಾಧವ! (ಸುನಿತಾ ಮಂಜುನಾಥ್ ಅವರ ಸ್ಟೇಟಸ್ ನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ಬರಹ)


“ ಮಾಧವ... “

ರಾಧೆಯ ಕರೆ!

ಅನ್ಯಮನಸ್ಕನಾಗಿ, “ಹುಂ, ಹೇಳು.” ಅಂದ ಕೃಷ್ಣ.

“ರಾಧೆ, ನೋಡು ಮೋಹಿನಿಗೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒಪ್ಪುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೆ?”

“ನೋಡೇ, ಅವಳ ವೇಣಿಯನ್ನು! ಅಬ್ಬಾ ಎಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿದೆ!”

’ಆಹಾ! ರತ್ನಳ ನಡಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡು! ಏನು ಲಾಸ್ಯ! ಏನು ಲಾವಣ್ಯ!”

“ರಾಧಾ, ಅವಳ ಹೆಸರೇನೆ? ಅದೇ ಆ ನಾಗವೇಣಿಯ ಬಲಬದಿಯಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ದಾವಣಿ ಉಟ್ಟವಳು! ನನಗವಳು ನಾಳೆ ಔತಣ ಕೂಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾಳೆ!”

ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೊಳಲನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡನುವಾದಳು ರಾಧೆ!

“ಅರೇ, ನಿನಗೇಕೆ ಮುನಿಸೇ? ಅವರೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸಖಿಯರೇ ಕಣೇ!”

“ಹೌದೋ ಮಾಧವ! ಅವರೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿಯರು! ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯ! ನನ್ನ ನಲ್ಲ! ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವ!”

“ಮತ್ತೇಕೆ ಈ ತಾಪ ರಾಧೆ?”

ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕಳು ರಾಧೆ... “ಹೌದೋ ಮಾಧವ, ನೀನಾಡೋ ಆಟವನೆಲ್ಲ ನಾನಲ್ಲದೆ 
ಮತ್ತಾರು ಬಲ್ಲರೋ! ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಲವಿನ ಕತೆ ಯುಗ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಮಾದರಿ ಕಣೋ. ಎಲ್ಲ ಅರಿತರೂ ನಿನ್ನೀ ಒಲವಿಗಾಗಿ ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೇ ಪರಿತಪಿಸುವೆನೋ! ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ದೂರ ಮಾಡುವರೋ ಎಂದು ಒದ್ದಾಡುವೆನೋ! ನನಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನೆಂಟು ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು. ಭವಿಷ್ಯವನು ನೀನು ಬಲ್ಲೆಯಾದರೂ ನನಗದು ಬೇಡ. ನಾನು ವರ್ತಮಾನದಲಿ ಬದುಕಲಿಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ನೀನು ನನ್ನವನು; ನನಗಷ್ಟೇ ಸಾಕು! ಉಳಿದದು ಗೌಣ್ಯವೆನಗೆ!”

“ನಾ ತಂತಿ, ನೀನು ವೈಣಿಕ! ನಾ ಮುರಳಿ, ನೀ ಮುರಳೀಧರ! ನಾ ರಾಧೆ, ನೀ ರಾಧಾಮಾಧವ! ನಮ್ಮೀ ಒಲವು ಅಮರ, ಅದಕ್ಕಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಬಂಧ! ಹೌದೋ, ನಾವು ಸಪ್ತಪದಿಯನ್ನು ತುಳಿದಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕೈ ಹಿಡಿದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಒಲವಿಗೆ ಯಾವ ಮಂತ್ರಗಳೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆತ್ಮ ಒಂದಾಗಿದೆ.  ನಾನು ನೀನೆಂಬ ಭೇದ ದೂರವಾಗಿ ನಾವಾಗಿದ್ದೇವೆ. ನೀನೋ ಅವತಾರ ಪುರುಷ! ನಾನೋ ನಿನ್ನೊಲವನು ಪಡೆದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೋಪಿಕೆ! ಪತ್ನಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪತ್ನಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರವ ನೀಡಿರುವೆ ನೀ ಎನಗೆ! ಹೆಚ್ಚೇನು ಬಯಸೆನು ಬರೇ ಬೇಡುವೆನು ನಿನ್ನೊಲವ ಸಾಕೆನಗೆ!”

ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದನು ಮಾಧವ! ಮಾಧವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾದಳು ರಾಧೆ! ಅಜರಾಮರವಾಯಿತು ಅವರ ಒಲವಿನ ಕತೆ!

ಈ ಬರಹಗಳೂ ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾಗಬಹುದು!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...