ಆಕಾಶಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಸ್ವಗತ-
’ಅಂಗಣ ತುಂಬಾ ಕಡಲಲೆಯ ನೊರೆಗಳು..
ಕಾಲಿಗಂಟುವ ಮರಳಿನಲಿ ನಲ್ಮೆಯ ಓಲೆಗಳು,
ಹ್ಮ್.. ಅಮವಾಸ್ಯೆಯೇ ಇಂದು,
ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡುವ ಚೇತಾವಣಿ...
ಚಂದ್ರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುತಿದೆಯೇನೋ...
ಇನ್ನು ಅವಳು ಮರಳುವ ತನಕ ನಾನೇ ಅವನ ಕಣ್ಮಣಿ!’
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ, ನಡೆಯುವ, ತಿಳಿದ, ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗದೆ, ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಮಾರ್ಗ!
ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ ಇಂದನವನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದೇ ತಾನೆ! ಪ್ರಯಾಣ ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?