ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ನಿರಾಳಲಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ!!!

       ಇಂದು ಅದ್ಯಾಕೋ ಮನಸು ತುಂಬಿ ಬಂದಿದೆ...ಅದರ ಕಾರಣಕರ್ತರಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ನಿರಾಳಲಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

           ಮೊದಲನೆಯ ಕೃತಜ್ಞತೆ  ನನ್ನೊಡೆಯ ಶ್ರೀರಾಮ ಮತ್ತವನ ಬಂಟ ಹನುಮನಿಗೆ!
   ಬದುಕಿನ ಪಥಗಳು ಮರುಭೂಮಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಓಯಸಿಸ್‍ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ದಾರಿ ತಪ್ಪದಂತೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿ, ಮರಳು ದಿಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲುಗಳು ಹೂತುಹೋದಾಗ ಎತ್ತಿಕೊಂಡೇ ನಡೆದವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶತಶತ ಪ್ರಣಾಮಗಳು!

     ಇಂದು ಅಪರಾಹ್ನ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮುಗಿದು ಮನೆಯ ಕಡೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಗಿರಿಯವರಿಂದ ಲಿಫ್ಟ್ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಲಿಗಳ ಹಾರಾಟ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲು... ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಪಾರಾಗಿ ಬೇಗ ಮನೆ ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಆತ್ಮೀಯ ಗಿರಿ ಕಾಮತ್ ಅವರಿಗೂ ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದ ನನ್ನೊಡೆಯನಿಗೂ ವಂದನೆಗಳು!



           ಅಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೀಗದ ಕೈ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟವಳಿಗೆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ ಕಾದಿತ್ತು! ಅಮ್ಮ ತಟ್ಟೆ ಹಾಕಿ, ನನಗೋಸ್ಕರ ತಯಾರಿಸಿದ ಬಾಳೆಕಾಯಿ ಉಪ್ಕರಿ, ಸೋರೆಕಾಯಿ ಹುಳಿ, ಮೆಣಸಿನ ಬೋಂಡ, ಕ್ಯಾಬೆಜ್ ಅಂಬಡೆ....ವ್ಹಾ...ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸುಗ್ರಾಸ ಭೋಜನ ಬಡಿಸಿದರು! ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಇಳಿದು ಹೋಗಿರುವೆನೆಂದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಆತಂಕ... ಗಂಜಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು, ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿ ಕುಡಿಯಲು ಆಗ್ರಹ. ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ!!!
ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ನನಗಿತ್ತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಮುನಿಸು. ತುಂಟ ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಕಲಿಯಲು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯಿದ್ದ ತಮ್ಮಂದಿರ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತ ಅಂತಹುದೇನಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿದ್ದಳು ನನ್ನಮ್ಮ. ನನಗಾದರೋ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಪಾಲು ಬೇಕಿತ್ತು..ಆ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಕಷ್ಟಗಳು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಹಪಾಲೇ ದೊರಕುತ್ತಿದೆ! ೪೩ ವರ್ಷದ ಮಗಳಿಗೆ ಕೈತುತ್ತು ನೀಡಲೂ ತಯಾರಿದ್ದಾಳೆ ಅಮ್ಮ. ಇಂತಹ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಪಡೆದ ನಾನು ಧನ್ಯಳು. ಅಮ್ಮ, ನೀನಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಊಹಿಸುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ನಾನು ಅವಳ ಋಣ ತೀರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಆಕೆಗೆ ಸಿಟ್ಟೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವಳದು ಒಂದೇ ಮಾತು- “ತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳ ಮಧ್ಯೆ ಋಣದ ಮಾತು ಎಂದೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ”. ಸರಿಯಮ್ಮ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಆಶಯ ಏನೆಂದು ಕೇಳಿ. ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು!

      ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೆಳೆತವಿತ್ತು. ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬರಹಗಳು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದವು, ಇಲ್ಲವೇ ನನ್ನೊಡಲಲ್ಲಿಯೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದವು. ೨೦೧೧ರ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ಹುಟ್ಟಿದ ಕವನವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದೆ. ಕಾಗುಣಿತದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹಿತವಚನದಿಂದಲೇ ತಿದ್ದಿದ ಗುರು ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು!

      ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು, ಬರಹಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಬಂಧುಗಳಿಗೂ, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಮಿತ್ರರಿಗೂ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ನಮನ!
   
      ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ನನ್ನನ್ನು ತಮ್ಮ ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆರ್. ಎಕ್ಸ್ ಯಜಮಾನಿಯರಾದ ವಂದನಾ ನಾಯಕ್, ಗಾಯತ್ರಿ ಭಟ್ ಮತ್ತು ಲಿಟ್ಲ್ ಅಬಿಯ ಒಡತಿ ರೇಶ್ಮಾ ಬಾಳಿಗಾ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು!

ನಾ ಬರೇ ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ಒಲವೇ..

ಒಲವೇ,

ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಲೋಚನೆಗಳು ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರಭಾವದ ಹೊಳಹಲ್ಲವೇ..

ನಿನ್ನದೇ ಪದಗುಚ್ಛ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾಭಿವ್ಯಕ್ತಕೆ ಬರೇ ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ನಾನು ಎಂದೇ ಅನಿಸುವುದಲ್ಲವೇ!

-ರೂಮಿ ಪ್ರೇರಣೆ

(ದಶಮಿಯ ಸುಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ದಶ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೆರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೂಡಿ ಬಂದು, ಮಹಾಮಾಯೆ ಕಾಣದೆಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆ ಧನ್ಯತೆಯ ಹರುಷದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತಿರುವಾಗಲೇ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಾಹೇಬರು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ರೂಮಿಯ ನುಡಿ ಕಾಣಿಸಿ, ’ಅರೇ, ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತುಗಳು’ ಅಂತ ಅನಿಸಿ ಸಹೃದಯದವರೊಡನೆ ಹಂಚಬೇಕೆನಿಸಿತು)

ಜತೆಗೆ ಅನುರಾಧ, ನಳಿನಿಯರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು! ಹುರುಪಿನ ಮಾತು ಆಡಿ, ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಗೆರೆಗಳನ್ನೆಳೆಯುವ ದುರ್ಬಲ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಬಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿರಿ. ಹೃತ್ಫೂರ್ವಕ ವಂದನೆಗಳು!

ನಂಬಿದವರ ಕೈಯ ಬಿಡ ನಮ್ಮ ದೊರೆಯು ಅಂಬುಜಾಕ್ಷ ಪುರಂದರ ವಿಠಲರಾಯನು!

ನಂಬಿದವರ ಕೈಯ ಬಿಡ ನಮ್ಮ ದೊರೆಯು ಅಂಬುಜಾಕ್ಷ ಪುರಂದರ ವಿಠಲರಾಯನು!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ಹಿಂದಿನ ಶನಿವಾರ ಬಸ್ಸು ಅಫಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ತರಚಿದ ಗಾಯಗಳಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮರುದಿನ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಬಂದಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆದರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದರೆ ಮೂಗಿನ ಎಲುಬು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದು..ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕ್ಷ-ಕಿರಣ ಮಾಡಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದಾಗ, ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆದರದ ಅವನು ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ವಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಮೆನ್ಸ್ ಕಂಪನಿ ಅವನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರಲಿತ್ತು. ಈಗಾಗಲೇ ವಿಪ್ರೊದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಿಮೆನ್ಸ್ ಸೇರುವುದು ಅವನ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುದು ಸಹ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೆತೆಗೆ ಈ ಮೂಗಿನ ಎಲುಬಿನಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾದರೆ ಅವನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಬೇಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಅಪರೇಷನ್ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು ಒಂದು ಚೂರು ಧೃತಿಗೆಟ್ಟಿದ್ದನು. ಅದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮಂತ್ರ ಒಂದೇ..ಯಾವುದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದು ಒಂದೇ ಅವನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವನ ಆದೇಶ ಪಾಲಿಸುವುದು. ಪವಾಡ ನಡೆಯಿತು. ವೈದ್ಯರು ಕ್ಷ-ಕಿರಣ ತೆಗೆಸಿದಾಗ ಮೂಗಿನ ಎಲುಬಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ದಿನ ಅಪರಾಹ್ನ ಅವನು ನಿಟ್ಟೆಗೆ ಹೋದನು. ಶುಕ್ರವಾರ ಅಪರಾಹ್ನ ಅವನ ಫೋನು. ಅಮ್ಮ ನಾನು ಸಿಮೆನ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದೆನು, ಎರಡನೆಯ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿ!
ಇದು ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಅವನ ಮಟ್ಟಿಗೂ ಒಂದು ಪವಾಡವೇ ಎನ್ನಬಹುದು. ಇಡೀ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿನಿಂದ ಇವನೊಬ್ಬನೇ ಅದರಲ್ಲೂ R &D ಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದನು. ಅವನ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಇಂತಹುದೇ ಒಂದು ಕಂಪನಿಯ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. 
ಈಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೇನೆ..ಎಂದಿನಂತೆ! ನನ್ನ ಖುಷಿ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಇಮ್ಮಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದೆನಿಸಿತು

ನಮಿಸುವೆನೋ ನರಹರಿಯೇ!

ಕೃತಜ್ಞತೆ!
_____________________

ಮನ ಕಲಕಿತ್ತು..
ಒಂದಿಷ್ಟು ಅಳುಕಿತ್ತು..
ಏನೋ ಹೇಗೋ
ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು..
ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಬೆಂಬಲವಿದೆ
ಎಂಬರಿವೂ ಜತೆಗಿತ್ತು!
"ನಂಬಿದವರ ಕೈಯ ಬಿಡ"
ದಾಸವರೇಣ್ಯರು ಹಾಡುವರಲ್ಲ
ನಾನೂ ಇಂದು 
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ
ಹಾಡಿ ಕೊಂಡಾಡುವೆನೋ
ನಿನ್ನ ನರಹರಿಯೆ!
ಇಂದು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವನ
ರೂಪದಲಿ ತ್ವರದಲಿ
ನೀ ಕಾಯ್ದೆಯೋ 
ನನ್ನೊಡೆಯನೇ ನನ್ನ 
ಕರುಳ ಕುಡಿಯ 
ಪೊರೆದೆಯಲ್ಲೋ!
ನಿನಗಿದೋ ಮತ್ತೆ 
ಶಿರ ಬಾಗಿ
ನಮಿಸುವೆನೋ ನರಹರಿಯೇ!

ಹೊಸ ಹಾದಿಯ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು-ಒಂದಿಷ್ಟು ಹುಡುಕಿ ಅಂತರಾತ್ಮದೊಳಗೀಗ!!!

ಬಂದ ಹಾದಿಯ ಹೊರಳಿ ಇಣಿಕಿದಾಗ ಅನಿಸಿತವಳಿಗೆ
ಕಳೆಯಿತಲ್ಲವೆ ವರುಷಗಳು ನಿಮಿಷಗಳಂತೀಗ!

ಕಳೆದು ಹೋದ ತನ್ನತನವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ
ಮತ್ತೆ ಪಡಕೊಂಡ ಹುಮ್ಮಸೀಗ!

ಹೊಸಮಾಲೆಯನ್ನು ಹೆಣೆದವಳು ತನ್ನ
ಎದೆಯ ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿ ಕನಸುಗಳನ್ನೀಗ!

ಶೂನ್ಯವೆಂದೆನಿಸಿದ್ದ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ 
ಆಯಾಮ ಒದಗಿಸಿತವಳಿಗೆ ಈ ಉದ್ಯೋಗ!

ಬಾಳಿನ ಆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳು
ಹುಡುಕಿ ಬಂದು ಹೊಸ ಅರ್ಥ ನೀಡಿತಾಗ!

ಅಂತರ್ಜಾಲವೆಂಬ ಕಿಟಿಕಿಯಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿತವಳ
ಜ್ಞಾನದ ಹರಿವು, ಬೆಳೆಯಿತೂ ಮಿತ್ರರ ಬಳಗ,

ತನ್ನೀಶನ ಮೂರುತಿಯನು ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು 
ಸಂತೃಪ್ತವಾಗಿದೆ ಶೈಲಜೆಯ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯವೀಗ,

ಅರ್ಥ ಸಂಪಾದನೆಯ ನೆಪವಿದ್ದರೂ, ತನ್ನಾತ್ಮವ
ಪುನರುಜ್ಜೀವಗೊಳಿಸಿದ ಹರುಷವವಳಿಗೀಗ,

ಅವರಿವರ ನಿಂದನೆಯ ನುಡಿಗಳಿಗೆ ನೊಂದ ಮನಕೆ
ಸಾಂತ್ವನಗೈದು ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನೀವ ಮನಗಳಿರುವಾಗ

ಶೈಲಜೆಯು ಮಿತ್ರರಿಗನ್ನುವಳು, ಕೇಳುವಿರಾ;
ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಆತ್ಮಬಲ,
ದೈವಬಲದಿಂದ ನಡೆಯುವ ಈ ಪವಾಡಗಳನ್ನು 
ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇಹುದು ಇದೆಲ್ಲರ ಮೂಲ
ಒಂದಿಷ್ಟು ಹುಡುಕಿ ಅಂತರಾತ್ಮದೊಳಗೀಗ!!!

ನನ್ನ ಗ್ಯಾಲರಿ ಕಣ್ರೀ....

   ಅಂತರ್ಜಾಲವು ಕಲೆಯ ಅನೇಕ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ವಾಹ್! ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮಿದುಳಿನಿಂದ ಏನೆಲ್ಲಾ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ, ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ  ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಕುಲಕ್ಕೂ, ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಅಷ್ಟೆ ಹಾನಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲೊಂದೆಡೆ ಇಲ್ಲೊಂದೆಡೆ ಜನಜಾಗ್ರತಿ ಕೆಲಸ ಆಗುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ ಅದು ಆಮೆಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಹಾಗೂ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ.
       

               ಏನೋ ಹೇಳಲು ಹೊರಡಿ ಬೇರೇನೋ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...ಯಾಕೋ ಏನೋ ಇತ್ತೀಚಿಗಂತೂ ಹೆಚ್ಚೇ ಇರಿಟೇಟ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಹಾಲು ತರಲು ಹೋಗುವಾಗ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿಸುಟ ಕಸವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಳ್ಳಿಯಿಂದ ನೀರು ಸುರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎರ್ರಾಬಿರ್ರೀಯಾಗಿ ವಾಹನವನ್ನು ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಹಾಕದೇ ಚಲಾಯಿಸುವುದೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿದಾಗ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇರಲಿ, ಇದೆಲ್ಲಾ ಸುಧಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

       ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆನಲ್ಲವೆ! ಹಾಕಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ...ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ...ಮತ್ತೇಕೆ ಈಗ ಸಂಕೋಚ ಎಂದು ಓದಿದವರು ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅದೂ ಹೌದು, ಆದರೆ ಹಿಂದೆ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಅಷ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ..ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಗತದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಈಗ ಹಾಗಲ್ಲ....ನಿಧಾನವಾಗಿ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಬಂಧುಗಳ ಎಣಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ...  ಒಂದು ರೌಂಡು ಹಾಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರಪ್ಪ...ಏನನಿಸುತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!!!
             ಅಬ್ಬಾ! ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ತಲೆ ತಿರುಗಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ..ಅದರಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಬರೆಯುವವರ ಬಳಗವೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿಯೇ ಇದೆ.( ಅದರೆ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿದೆಯೆಂದು ಓದಿದ ನೆನಪು.) ಅದರಲ್ಲೂ ವಿವಿಧತೆ...ಅಂತೂ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಒಂದು ಕ್ಲಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ!

ವಾಸ್ತುವಿಗೋಸ್ಕರ ಈ ಗಾಜಿನ ( ಸುರತ್ಕಲಿನ ಎನ್ ಐ ಟಿ ಕೆಯ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಿಂದ ಪಡೆದದಂತೆ) ಭರಣಿಯನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಲಹೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಆಂಧ್ರದ ದಂಪತಿಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯಂತ ಇದರಲ್ಲಿ ಫೆವಿಕ್ರಿಲ್ ಕಂಪನಿಯ ಶಿಲ್ಪಕಾರನಿಂದ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು! 

ಆವೆ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದ ಗಣಪ. ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಆವೆ ಮಣ್ಣನಿಂದ ರಚಿಸಿದ್ದು.

ಗಾಜಿನ ಬಾಟ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದ ಲಿಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು. ಇಂಟರ್ನೆಟನಿಂದ ಎರವಲು ಪಡಕೊಂಡ ಐಡಿಯ!

ಆವೆ ಮಣ್ಣಿನ ಗಣ್ಣು!! ನನ್ನ ಮಗಳು ವಿನಾಯಕನನ್ನು ಹಾಗೆಯೆ ಸಂಭೋದಿಸುವುದು...ಗಣಪ ಅವಳ ಗೆಳೆಯನಂತೆ!

ಇದೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಂಪಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೋಸ್ಕರ ಮಾಡಿದ್ದ ಮೊಡೆಲ್ ಗಳು!!

ಅ ಒಂಟೆಯ ರಚನೆ ಮಗನದು...ಅದೂ ಸಹ ಮೊದಲನೆಯ ಕೃತಿ! ಬಹಳ ಏಕಾಗ್ರತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದ...ಎಷ್ಟು ಸಲ ಸಲ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಪಸೆಹಾಕಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ....ಬಹುಶಃ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕಲಾವಿದನಾಗುತ್ತಿದ್ದ.( ಕಲೆಯ ಅ ಆ ಇ ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಈಗಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ತಯಾರಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದ್ದಾನೆ...ಅದರಲ್ಲೂ ಅವನು ಇಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಇಲೆಕ್ಟ್ರೋನ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ.)

ಗ್ಲಾಸ್ ಪೈಂಟಿಂಗ್! ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ಬಣ್ಣ ಹಾಕಿರುವ ಕೃಷ್ಣ! ಚಿತ್ತಚೋರನ ಚಿತ್ರ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ನೋಡಿ ಕಾಪಿ ಮಾಡಿದ್ದು!

ಮೊದಲ ಮಣ್ಣಿನ ಕೃತಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಹಾಕಿ ಮೆರುಗು ಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಶಿಲ್ಪಕಾರನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗಿಡ್ಡಮರದ ಒಂದು ಮಾದರಿ...ಇದಕ್ಕೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಸರಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಭಾರವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಸಹ ಮೊದಲ ಪ್ರಯೋಗ.

ಇವು ಸಹ ಶಿಲ್ಪಕಾರನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೃತಿಗಳು...ಪುಸ್ತಕ ನೋಡಿ ತಯಾರಾದದ್ದು.

ಮತ್ತೆ ಶಿಲ್ಪಕಾರನಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ್ದು....ಮಣ್ಣಿಗಿಂತ ಇವು ಮಾಡಲು ಸುಲಭ....ಬಿರುಕು ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ....ಆದರೆ ಬೇಗ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ....ಮತ್ತು ಬಹಳ ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಡುತ್ತದೆ...

ಗಾಜಿನ ಭರಣಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಕಾಡುಹೂಗಳು...ಬಹಳ ಸಮಯ ಬೇಡಿತು....ಆದರೆ ಕೃತಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹಳ ಮುದ ನೀಡಿತು....ಇದರಿಂದ ಅಗಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಯಿತಪ್ಪ!!!

ಅಂತರ್ಜಾಲದಿಂದ ಕಲಿತು ಮಾಡಿದ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಲ್!

ಪೊಪ್ ಅಪ್ ಕಾರ್ಡ್ಸ್.....ಚಿಣ್ಣರಿಗೂ, ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಮಾಡಲು ಸುಲಭ...ಹಾಗೂ ಖುಶಿಕೊಡುತ್ತದೆ...

ಗ್ಲಾಸ್ ಎಚ್ಚಿಂಗ್!!! ಇದೊಂದು ಬಹಳ ನಾಜೂಕಾದ...ಆದರೆ ಬಹಳ ಸುಂದರ ಕಲೆ....ಸಾಂಪಲ್ ಪೀಸ್ ಇದು...

    ಇದೇ ಲೋಕದಿಂದ ಕಲಿತು...ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಈ ಮೂಲಕ ಸಾರಲು,(ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆಯಲು) ಕೆಲವು ಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ! ಸಹೃಯದರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ನುಡಿಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರುತ್ತೇನೆ!  ಇದನ್ನೇ ಕಲಿಸುತ್ತ ಕಲಿಯುವುದೆನ್ನುವುದು....ಜನ್ಮ ಪೂರ್ತಿ ಕಲಿತರೂ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲವಾದುದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮಕ್ಕೂ ಆಡ್ವಾನ್ಸಾಗಿ ಈಗಲೇ ಜಗನ್ಮೋಹನನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ!!!!!

          ಹಾಂ ಮರೆತಿದ್ದೆ...ನಿಮಗೆ ಇಂತಹದೇನಾದ್ರು ಮಾಡಿಸ್ಬೇಕೆನಿಸಿದ್ರೆ.... ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ಬಿಡ್ರಿ....ನಿಮ್ಮ ಇಮೈಲ್ ಐಡಿ ಕೊಟ್ರೆ ನಾನೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತೇನೆ..ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋಣ!!!

ಕಲಿಸುತ್ತಾ ಕಲಿಯುವುದು -ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ!!!

       ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಕಲಿಸುವುದು ಕೂಡ ಒಂದು ಕಲೆಯೆಂದು ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಚಿತ್ರಕಲೆ ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಡುತ್ತದೆ... ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಅಷ್ಟಲ್ಲದೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತವರ ಹೆತ್ತವರು ಬರುವಾಗಲೇ ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್ ಎಂದೇ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಣ್ಣಹಚ್ಚಲು ಕೂಡ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನಮಗೆ ವಾಟರ್ ಕಲರ್ ಮಾಡಲು ಕೊಡಿ ಎಂದೇ ಬೇಡಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅಬ್ಬಬ್ಬ ಈ ಚಿಣ್ಣರ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಬೇಕು.... ಒಂದು ಪುಟಾಣಿ, ಕೇವಲ ೬ ವರ್ಷದವಳು....ಅವಳಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಕಪ್ಪೆ, ರಾಬಿಟ್(ಮೊಲ), ಹಾಗೂ ೪,೫ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಂದಿತು... ವಿಚಾರಿಸಲಾಗಿ ಹೆತ್ತಮ್ಮ ತಾನೇನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಅದೆಲ್ಲಾ ಅವಳದೇ ಯೋಜನೆ ಎಂದರು. ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ನಾನು ಚಿತ್ರಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇನಲ್ಲವೇ! ಕೆಲ ಹೆತ್ತವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ.. ಕಡಿಮೆ ಪಕ್ಷ ೨ ಚಿತ್ರವಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು. ಏನು ಮೈಂಡ್ ಸೆಟ್? ಅಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕ ತುಂಬಲು ಮಾಡುವುದಾ ಇಲ್ಲಾ,   ತಮ್ಮ ಕಲೆಯ ಗುಣ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಲಿಕ್ಕೆ ಕಲಿಯುವುದಾ!  ಅಂತು ಇವರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತ ನಾನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..

  ಬಿ. ಜಿ ಮೊಹಮ್ಮದರ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ... ನನ್ನ ಗುರುಗಳು. ಕಲಿತದ್ದು ಕೇವಲ ೮,೯ ತಿಂಗಳು. ಆದರೆ ಅವರು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಾಳ್ಮೆ, ಅವರ  ಹಸನ್ಮುಖ ಈಗಲೂ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ೨೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಟ್ಟದೇ ಇದ್ದ ಬಣ್ಣ, ಕುಂಚ ಮತ್ತೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ... ಇದೊಂದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಪವಾಡವೇಸರಿ. ಮತ್ತೆ ಬಣ್ಣದ ಬದುಕು ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿದುದಲ್ಲದೆ, ಅದನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಸೌಭಾಗ್ಯವೂ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ನನ್ನ ಮಗನು ಅವನ ೮ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರ ಕಲಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.. ಅವನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಅನೇಕ ಹೆತ್ತವರು ಅವನ ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ, ನಾನೆ ಕಲಿಸುವುದೆಂದು ತಿಳಿದು ನಾನು ತರಗತಿ ನಡೆಸುವೆನೋ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ ನಾನು ಒಪ್ಪಿರಲಿಲ್ಲ... ನನಗೆ ನನ್ನ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾತು ಸಾಧಾರಣ ೧೦, ೧೨ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಮನೆ ಪಾಠತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಹೆತ್ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಪೈಂಟಿಂಗ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ತರಗತಿ ನಡೆಸುವಂತೆ ಒತ್ತಡ ತಂದರು. ಕೊನೆಗೂ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ.. ಕೇವಲ ೨ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡ ತರಗತಿ ಇಂದು ೨೦ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ... ಇದರಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಗೊಂಡು ಈಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..( ದಸರ ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆ) ಬರಿ ಚಿತ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ  ಕರಕುಶಲ ಕಲೆಗಳ ಕೂಡ  ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹೆತ್ತವರ, ಮಕ್ಕಳ ಉತ್ತೇಜನದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಹೊರಗಿನ ಕ್ಯಾಂಪ್ ನಲ್ಲೂ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಕರೆಗಳು ಬರುತ್ತಿದೆ.  ಕೆಲವೊಂದು ಮಕ್ಕಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಇದರ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ನನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಈ ಮೂಲಕ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ!