ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ ಇಂದನವನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂದೇ ತಾನೆ! ಪ್ರಯಾಣ ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?

21 February, 2014

ಸ್ನೇಹದಲೂ ಬೇಧ.. !!!

ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಯಲಿ ಬೆಳಗುವ ಮಿಣಿ ಮಿಣಿ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವಗತ,

ಎಂಥ ಗೆಳೆಯನು ಇವನು, 
ಈ ಮರುತನು!
ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆ ನಾ,
ಮನೆ-ಮನೆ ಬೆಳಗುವ
ನನ್ನ ಬದುಕನೇ ನಂದಿಸುವನು;
ಹಸಿರು ಕಬಳಿಸುವ ಬೆಂಕಿಗೋ 
ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಜೀವ ತುಂಬುವನು!




ವನಾನಿ ದಹತೇ ವಹ್ನೇಃ ಸಖಾ ಭವತಿ ಮರುತಃ|

ಸ ಏವ ದೀಪನಾಶಾಯ ಕೃಶೇ ಕಸ್ಯ ಅಸ್ತಿ ಸಹೃದಂ||

20 February, 2014

ಸಂತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುವ ಅನುಬಂಧ!

ಸಂತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುವ ಅನುಬಂಧ!
----------------------------


“ಶೀಲಾ, ಆರಾಮಾಗಿದ್ದಿರಾ? ಏನು ನಿಮ್ಮ ಸುದ್ದಿಯೇ ಇಲ್ಲ.. ಸ್ಟೇಟಸ್‍ಗಳು ತುಂಬಾನೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ! ಫೋಟೊಗಳೂ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ.. ಪೈಂಟಿಂಗ್ ಇಲ್ಲ.. ಏನು ಕತೆ?”


ಹೀಗೇ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಉಸಿರುಬಿಡದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮರೆಗೈದರು ನನ್ನ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಗೆಳತಿ!


’ಅರೇ, ಹೌದಲ್ಲ! ದಿನಕ್ಕೆ ಐದಾರು ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹಾಕ್ತಿದ್ದವಳು.. ಆದರೆ ನನ್ನ ದಿನಚರಿ ಏನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ಹಾಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಿತ್ತಲು ಸುತ್ತುವುದು.. ಹ್ಮ್, ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಸೀಸನ್ ಅಲ್ಲ, ಆದರೂ ಇವತ್ತೇ ತಾನೇ ಕೋಗಿಲೆ ಜತೆಗೂ ಮಾತನಾಡಿದ್ದೆ. ಬುಲ್ ಬುಲ್, ರಾಬಿನ್, ಅಳಿಲು.. ಹೇಗೂ ಕಂಪನಿ ಕೊಡ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ!

ಹಾ! ನನ್ನ ಸೋದರ ಸೊಸೆ! ಚಿಕಲ (ಶೀಲಕ್ಕ) ಅಂತ ನನ್ನನ್ನು ಅರೆ ಘಳಿಗೆ ಬಿಡಲು ಒಪ್ಪದ ನನ್ನ ಮುದ್ದು! ಬೆಳಗಿನ ಸುತ್ತು ಅವಳ ಜತೆಗೇ.. ಹಾಗಾಗಿ ಕೆಮರಾ ಕೊಂಡೊಯ್ಯೊಲ್ಲ! ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಅವಳಮ್ಮಳ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಕು!’

ನಸುನಕ್ಕೆ,

“ಹೌದುರಿ, ನನ್ನ ಸೋದರ ಸೊಸೆಯ ಒಲವು ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕವಿದು ಮಂಕುಮಾಡಿದೆ! ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಎಫ್ ಬಿ ಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾಕುವಾಗ ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಗಂಟೆ! ಅದೇ ನಿನ್ನೆ ಹಾಕಿದ್ದು :ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದ ಕ್ಲೇಷಗಳು.. “ ಬರೆದದ್ದು ಮೊನ್ನೆ. ಹಾಕಿದ್ದು ನಿನ್ನೆ! ಹೌದು, ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಬರೆದ ಕೂಡಲೇ ಹಾಕಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸುವ ತವಕ, ಲೈಕುಗಳ ಹಂಬಲ! ಈಗಿಲ್ಲ, ಅಂತಹ ಆಸೆ, ಬಯಕೆ! ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ತಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಇವತ್ತು ಸಂಜನಾಳ ಮೂಲಕ ತೀರಿಸುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೃಪ್ತಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ!”

ಶಬ್ದಗಳಿಲ್ಲದ ಸಂದೇಶ

ಶಬ್ದಗಳಿಲ್ಲದ ಸಂದೇಶ ವಸಂತನ ಬಾಣದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ;
ಕಾಣುತಿದೆ ಒಲುಮೆ ಮರುತ ಚೆಲ್ಲಿದ ಪಾರಿಜಾತದಲ್ಲಿ!

19 February, 2014

ಮನ ಹೊಳೆಯಲಿ ದರ್ಪಣದಂತೆ..


ಒಲವೇ,
ತನು ಮನದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಲಿ
ಗೂಡುಕಟ್ಟಿದ ಕ್ಲೇಷಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಲಿ
ಒಲವಿನ ಜಲಪಾತದಲಿ ಒದ್ದೆಯಾಗಲಿ
ಎಂದೂ ಬಿಂಬ ಬಂಧಿಸಲೆತ್ನಿಸದಿರಲಿ
ನಿತ್ಯವೂ ದರ್ಪಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯಲಿ!

ಸುಭಾಷಿತ



ಕಾಡುವ ನೋವಿಗೆ ಮದ್ದು
ಸ್ನೇಹದ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಮುದ್ದು;

ಶೂರತ್ವದ ಪರೀಕ್ಷೆ
ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯದ ರಕ್ಷೆ;

ಆಜ್ಞಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ
ಸೇವಾ ದಕ್ಷತೆ;

ಒಣಗಿ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟಿದೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ
ಕರುಣೆಯ ಒಯಸಿಸ್ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ;


ವ್ಯಸನೆ ಮಿತ್ರಪರಿಕ್ಷಾ ಶೂರಪರಿಕ್ಷಾ ರಣಾಂಗಣೆ ಭವತಿ|
ವಿನಯೆ ಭೃತ್ಯಪರಿಕ್ಷಾ ದಾನಪರಿಕ್ಷಾ ದುರ್ಭಿಕ್ಷೆ||

18 February, 2014

ಜನನ- ಮರಣ..

ಹುಟ್ಟಿದವನು ಸಾಯಲೇಬೇಕು
ಸತ್ತವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಲೇಬೇಕು
ಬೊಮ್ಮನ ಚಳಕಕೆ ಮಣಿಯಲೇಬೇಕು
ಹರಿಯಾಡಿಸಿದಂತೆ ಕುಣಿಯಲೇಬೇಕು
ಹರನ ಪಾಶಕೆ ಕೊರಳನೊಡ್ಡಲೇಬೇಕು
ನಾಡಿಗೆ ಹಿತ, ಮಾನವತೆಗೆ ಮತ
ಇತ್ತವನ ಜನುಮ ಸಾರ್ಥಕ
ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರಂತೆ ಅಜರಾಮರ!

ಪರಿವರ್ತಿನಿ ಸಂಸಾರೆ ಮೃತಃ ಕೋವಾ ನ ಜಾಯತೆ|
ಸ ಜಾತೋ ಯೇನ ಜಾತೇನ ಯಾತಿ ದೇಶಃ ಸಮುನ್ನತಿಮ್||


ಅಗಲಿದ ಶ್ರೀಧರ ಮಾಮನಿಗೆ ಅಶ್ರುತರ್ಪಣ

16 February, 2014

ಹೆಣ್ಣು ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟೇನೆ..


ಒಂದು ಜಿಜ್ಞಾಸೆ..
--------------------

ದೂರ ಸರಿ ಗೆಳೆಯ!

ದಿಟದಿ ಚಂಚಲೆಯೀ
ಸೊಬಗಿನವಳು;
ಹೆಡೆಯನಾಡಿಸುವ
ಚೆಲುವ ನಾಗರವ
ಹೋಲುವಳು.

ದೂರದಿಂದಲೇ ತನ್ನ
ಕುಡಿ ನೋಟವೆನ್ನುವ
ವಿಷದ ಉರಿಯಲ್ಲೇ
ನಿನ್ನ ಸುಡಬಲ್ಲಳು!

ನಿನ್ನ ಕಚ್ಚಿದರೆ
ಬೇರೆ ಹಾವುಗಳು,
ಬದುಕಿಸಿಯಾರು
ನುರಿತ ವೈದ್ಯರು

ಚತುರೆ ಹೆಣ್ಣೆಂಬ
ಹಾವಿಗೆ ಸಿಲುಕಲು
ಉಳಿಸುವ ಆಸೆಯ
ತೊರೆದುಬಿಡುವರು!
- ಕವಿಯ ಹೆಸರು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ

ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ:

ಅಪಸರ ಸಖೇ ದೂರಾದಸ್ಮಾತ್ ಕಟಾಕ್ಷ ವಿಷಾನಲಾತ್
ಪ್ರಕೃತಿ ಕುಟಿಲಾದ್ಯೋಷಿತ್ಸರ್ಪಾದ್ವಿಲಾಸಫಣಾಭೃತಃ |
ಇತರ ಫಣಿನಾ ದಷ್ಟಃ ಶಕ್ಯಶ್ಚಿಕಿತ್ಸಿತುಮ್ ಔಷಧೈಃ
ಚತುರವನಿತಾ ಭೋಗಿಗ್ರಸ್ತಂ ತ್ಯಜಂತಿ ಹಿ ಮಂತ್ರಿಣಃ |



ಮಿತ್ರರ ಕುತೂಹಲ.. ಇಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ತೆಗಳಲಾಗಿದಿಯೆ, ಇಲ್ಲಾ ಹೊಗಳಲಾಗಿದೆಯೇ?
ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರ-

“ನಾರಿ ಮುನಿದರೆ ಮಾರಿ”

ಸ್ತ್ರೀ ಗುಲಾಬಿಯ ಪಕಳೆಗಳಂತೆ ಕೋಮಲ.. ಆದರೆ ವಜ್ರದಷ್ಟೇ ಕಠೋರಳೂ ಹೌದು. ತನ್ನವರಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಡುವವಳು, ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಗಣಿಯೂ ಹೌದು! ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಉಡುಗೊರೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯು ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಮಹತ್ತರ ಪಾಲನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿದೆ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಂತರ ಸ್ತ್ರೀಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಲಾಕಾರರಿಗೆ ನಿಕಟವಾದ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್! ವಿದ್ಯೆಯ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯೇ. ತೋಳಿನ ಬಲವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಅವಳು ಬಲ ತೋರಬಲ್ಲಳು. ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನೂ ಆಳಬಲ್ಲಳು.. ಅಂತೆಯೇ ಬಲಿಷ್ಠ ಪುರುಷನನ್ನೂ ತನ್ನ ಕಣ್ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಕುಣಿಸಲೂ ಬಲ್ಲಳು!

ಮನೆ ಮಕ್ಕಳು ಜತೆ ಸಂಪಾದನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ನಡೆಸಬಲ್ಲ ಚತುರೆಯೂ ಹೌದು!

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಇದ್ದೂ ಅವಳು ಬಲಹೀನಳು.. ಬರೇ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ  ಆಲೋಚಿಸುವುದರಿಂದ ಸೋತುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ! ತನ್ನವರ ಘನತೆಗಾಗಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಲನೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೂ ತಯಾರಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕವಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಹೊಗಳಿದ್ದಾನೆ.. ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವಳ ತಾಳ್ಮೆಯ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಒಡೆಯದಿರು.. ಹಾಗಾದರೆ ಮುಂದೆ ಆಗುವ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾನೆ!

ಅವಳು,

ತಣ್ಣಗಿನ ಮಂಜೂ ಹೌದು,

ಭಗ ಭಗ  ಉರಿವ ಅಗ್ನಿಯೂ ಹೌದು,

ಅರ್ಥವಾಗದವಳು ಹೌದು,

ಅರ್ಥವಾಗುವವಳೂ ಹೌದು,

ಕಣ್ ನೋಟದಲ್ಲೇ ಆಡಿಸಬಲ್ಲ ಚತುರೆಯೂ ಹೌದು,

ಕಣ್ ಸನ್ನೆಗೆ ಮರುಳಾಗಿ ದಾಸಿಯೂ ಆಗಬಲ್ಲಳೂ ಹೌದು!    

15 February, 2014

ನಲ್ಲಿರುಳು..

ಕತ್ತಲೆಯ ಗರ್ಭವನು ಸೀಳಿ ಕುಲು ಕುಲು ನಗುತ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಚುಕ್ಕಿಗಳು,
ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ ಅಡಗಿ ನಲ್ಲೆಯ ಓಲೆಯನೋದಿ ಕೆಂಪೇರುವ ಚಂದಿರ,
ಗೂಡಿಗೆ ಮರಳಿ ಮೌನ ಜೋಗುಳ ಹಾಡುತ ತರುಗಳ ತಬ್ಬಿ ಮಲಗುವ ಪಕ್ಕಿಗಳು,
ಮುಂಗುರುಳ ಜತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತ ಅವನ ಸಂದೇಶ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ ಮುದವೀವ  ತಂಗಾಳಿ,
ಅಂಗೈಯಲಿ ಮುಸುಮುಸು ನಗುತ ಕಂಪಿನ ನಶೆಯೇರಿಸುವ ಸಂಪಿಗೆ,
ಭಾವಲೋಕದಲಿ ನಲಿದಾಡಿಸಿ ಮಡಿಲಲಿ ಮಲಗಿಸಿ ಲಾಲಿ ಹಾಡುವ ನಲ್ಲಿರುಳು!

ಭಟ್ಟಂಗಿಗಳ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ರಾಗರಂಜಿತನಾದವನು ಭಾಸ್ಕರ


ನನ್ನ ಸೆರಗಿನೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ಮರೆಸಿಕೊಂಡಳವಳು ಮುಸ್ಸಂಜೆ!

14 February, 2014

ಅವಳ ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್ ದಿನದ ಸಂಭ್ರಮ..


ಅವಳ ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್ ದಿನದ ಸಂಭ್ರಮ..
-------------------------

“ಟ್ರೀಣ್ ಟ್ರೀಣ್.. ”

ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಚಾಚಿದ ಮಗನ ಕೈ ಸರಿಸಿ ಅವಳೇ ಫೋನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಳು.

“ಸಾರಿ.. “

ಮರೆತಿಲ್ಲ ಅವಳು ಈ ಸ್ವರ, ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದವು! ಒಮ್ಮೆಲೆ ಮುಖ ಕೆಂಪೇರಿತು, ಬಿಸಿಗಾಳಿ ಸೋಂಕಿದ ಹಾಗೆ..  ಮೈ ಅದುರಿತು,. ಕಣ್ಣಂಚು ಒದ್ದೆಯಾಯಿತು!

ಟಪ್ಪನೆ ಇಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು. ಆ ಎಳೆಯ ಮುಖಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು! ಸೆರಗನು ಜಗ್ಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಗ್ಗಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲೆ ಕೂತವಳ ಮಡಿಲಲಿ ಮಗಳು, ಕೊರಳನಪ್ಪಿ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿದಳು!

“ಟ್ರೀಣ್ ಟ್ರೀಣ್.. “

ಏಳಲೊಪ್ಪದ ಮಗಳನು ಸರಿಸಿ ಎದ್ದು ಫೋನು ಎತ್ತಿ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟಳು.

 ಉಹ್ಮೂಂ, ಅವನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.. ಮತ್ತೆ ಟ್ರೀಣ್..

“ಏನು?”

“ಪ್ಲೀಸ್, ಕ್ಷಮಿಸು!”

“ಸರಿ!”

ಅಲ್ಲೇ ಕುಸಿದಳು!

ಏಳು, ಐದು ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ಅಮ್ಮನ ಈ ಹೊಸ ವರಸೆಗೆ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗಿದ್ದವು! ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಏನೋ ಸಬೂಬು ಹೇಳಿ ಅವಕ್ಕೆ ಆಡಲು ಹೇಳಿ ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದವಳಿಗೆ ತಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆಯಿತು! ಕಣ್ಣು ಬೆಳಗಿತು!

’ಕೊನೆಗೂ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಯಿತು!’

 ಮನ ಕಾಲಚಕ್ರವನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿತ್ತು!

 ’ಕನಸಗಳನು ಹುಟ್ಟಿಸುತಿರುವನೆ, ಇಲ್ಲಾ ತಾನೊಂದು ಬರೀ ತಮಾಷೆಯ ವಸ್ತುವೇ, ತನಗೆ ಅವನು ಎಂದೂ ಅರ್ಥವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಎಂದೂ ಎದುರು ಬಂದು ಏನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬಂದರೂ ತಾನು ಅವನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದೆನೆ! ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ತಾನು ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಆಮೆಯ ಚಿಪ್ಪೆಯಂತೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ್ದೆ. ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷವಲ್ಲ.. ಹ್ಮೂಂ, ಕೊನೆಯ ದಿವಸಗಳಲಂತೂ ನರಕವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ! ಎಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೂ ತಾನೂ ಕಾದಿದ್ದೆ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕಾಲ ಮೀರಿತ್ತು!’

ಅಜಾನಕ್ಕಾಗಿ ದೃಷ್ಟಿ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು!

ಫೆಬ್ರವರಿ 14.. !

ಅವನೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಕೇಳಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಚ್ಚಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಉತ್ತರ ಆ ತಾರೀಕಿನಲ್ಲೇ, ಅವನ “ಸಾರಿ”ಯಲ್ಲೇ ಅಡಗಿತ್ತು!

ಮತ್ತೆಂದೂ ಅವನ ಫೋನು ಬರಲಿಲ್ಲ!

ಆದರೆ ಅವನು ಆ ದಿನ, ಅದೇ ಫೆಬ್ರವರಿ 14ರಂದು ಫೋನು ಮಾಡಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಉಸಿರು ತುಂಬಿದ.. ಮತ್ತೆ ಬದುಕುವ ಕನಸು ಕೊಟ್ಟನು!

ಅವಳು ಈಗ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ದಿನವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ!

ಕಾಲಚಕ್ರ ಉರುಳಿದೆ.. ಬೆಳ್ಳಿ ಕೂದಲು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೆರಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಉದ್ದ ಸಂಪಿಗೆ ಮೂಗಿನ ವಜ್ರದ ನತ್ತು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮಿಂಚುತ್ತಿದೆ. ಮಗ, ಮಗಳಿಗೂ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಸೊಸೆ, ಅಳಿಯ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ತ ಅತ್ತೆಯ ಈ ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್  ದಿನದ ಸಂಭ್ರಮ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದೆ!



ಈ ಬರಹಗಳೂ ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾಗಬಹುದು!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...